Ang Realidad Ng Basketball Natin

Matapos ang pagkabigo ng Team USA contra sa Alemania (Germany), isang local Filipino sports reporter ang nagtanong kay US coach Steve Kerr kung mas mainam ba na mag practice ng mas matagal. Sagot ni Steve Kerr ay unrealistic ang magsama-sama at mag practice ng mas mahabang panahon. 

Yan ang matagal ko nang sinasabi dito. Ang paniniwala natin na ang susi sa isang matagumpay na tournament ay isang napakahabang preparation mapa-Asian Games man or World Cup Qualifiers. Tayo lang sa buong mundo ang gumagawa nito. Ang ibang bansa na-mamanage na mag assemble ng competitive na team ilang lingo bago magumpisa ang tournament gamit mga amateur players at nilalampaso mga players natin na puro professional na naghanda ng dalawang taon. 

Ang resulta, super diyahe na laro, nagkalat ng tae parang mga hindi professional players, nabanat ng husto at nagmukhang uugod-ugod. Ang yayabang pa ng mga coaches na mo mga master tacticians sa basketball, todo ang marketing talagang may slogan pa, logo at sangkatutak na TV spots. Tapos resulta bokya. 

Tapos sisisihin ang kawawang PBA na naturingang the oldest pay for play basketball loop sa Asia. Matapos mag sakripisyo, nag adjust ng schedule, pagbibigay daan, tumuwad pwet para turbuhin ng mga gunggong ay siya pang nasisi at lahat ng hintuturo na may tae sa dulo parang nagkamot ng pwet mga naninisi ay nakaturo lahat sa PBA. Kawawa naman!

Pagbintangan kaagad ang PBA na kesyo hindi nagpahiram ng players ng mas maaga kahit na mahabang panahon na nga binigay para ipagamit ang top players nila o outdated na ang style of play dahil professional rules ang nakasanayan ng mga players natin eh ano pa ba inaasahan niyo mga gung-gong talaga namang pro league ang PBA ano ba magagawa niyo eh kayo naman ang gusto ng mga professional players in the first place, diba?

Yan kasi ang problema eh kung walang maka-identify ng totoong problema. Bukod sa pinaka-obvious na problema na puro mga pisot pinapadala. Alam na nga natin na mas pisikal ang laro sa international game tapos magpapadala ng mga undersized na players. Importante pa rin na ma-identify natin ang problema. At base sa sagot ni Steve Kerr, na-identify na natin ang isa sa mga problema. Ngayon, isa-isahin natin ang iba pang mga problema.

Bago tayo pumunta sa ibang issues, pag-usapan pa natin ang preparation time. Hindi talaga ito realistic. Kita niyo naman yung ibang players natin na naglalaro sa ibang bansa kagaya ng Japan at South Korea ay hindi makakasali sa Asian Games. Kung hindi tayo nag export ng mga players sa mga liga sa ibang bansa ay hindi natin makikita ito. Panahon natin para maintindihan na ang Asian Games ay sadiyang wala sa calendar of events ng FIBA. Hindi ito sanctioned kaya ang mga liga ay hindi obligado na magpadala ng players diyan. Akala niyo ba ang ibang bansa naghahanda ng kasing tagal natin? Nagsasama lang sila pag available na mga players nila mula Europe, NBA, Australia, South America etc. Ang Gilas Pilipinas na hinawakan ni Reyes ay taon nag practice yan. Malaking pool yan tapos nag-eensayo kahit off season. Sinakripisyo na nila mga vacation nila. Wala pa rin. Kaya puede ba maging realistic naman tayo?

Low Basketball IQ

Isa sa mga obvious issues sa players natin ay ang low basketball IQ. Ang mga turnovers at errors na kino-commit ng mga players natin ay hindi resulta ng lack of preparation time. Ito ay resulta ng low basketball IQ. Mahina ang basketball instinct at abilidad na mag adapt sa iba't-ibang situation. Resulta ito marahil ng mahinang basketball foundation sa ating bansa. Masdan niyo mga naglalaro sa mga paliga sa atin, doon niyo malalaman ang sagot. May mga paliga na ang mga taong nanonood ng laro ay nakapalibot na sa loob ng playing court. Hindi ngayon magamit ng mga players ang buong court. May mga ring na tabingi. Akala niyo mahahasa kayo sa ring na tabingi? May mga court na hindi sumusunod sa regulations kagaya ng ibang court na mas malayo ang three point line, may iba naman na mas malapit nag three point line. May mga court na mas mababa etc. Tapos mga teams walang proper coaching. Si tropa lang nag co-coach o kung sinong mayabang na taga bario nila. May mga referee na walang alam sa rules, pito lang ng pito. Nasasanay sa one on one plays ang mga players at hindi napopromote ang team basketball. Yan po kaya mababa IQ. At yan ang grassroots natin. Pag akyat nila sa UAAP ay marami na silang bad habits na dala buhat sa paglalaro sa mga mabababang liga na pinanggalingan nila. At minsan ang mga bad habits na yan ay mahirap nang alisin. Kung ang mga players natin mataas ang basketball IQ ay magiging competitive tayo kahit paghandaan ang Olympics ng dalawang lingo lang.

Poor Scouting

May isang palusot si Banchot Reyes kung bakit natalo tayo sa SEA Games laban sa Indonesia. Tinago daw ng Indonesia yung import nila na si Marques Bolden. Isang search lang sa YouTube at lalabas ang mga clips ni Marques Bolden. Ang daming clips na lalabas lalo na sa college games niya. Mahina mag analyze ang PBA coaches ng scouting. Kahit mag scout mga yan, naka focus lang sila sa individual abilities ng isang player. Pustahan tayo hindi sila maka-basa ng mga tendencies ng isang team. Kaya nga noong laban contra sa Dominicana hindi nila alam kung ano gagawin pag full court press sila. Tatlong inbounding errors na commit natin dahil sa poor reaction sa mga defensive changes. Nagsayang pa ng pera para ipadala si Tim Cone sa Dominican Republic para mag masid doon. Baka ibang team ang pinakita sa kaniya. Siguro sa dami din ng mga laro ng Pilipinas bago dumating sa World Cup ay napadali ang scouting sa atin. Alam niyo na naman, 2023 kaya marami nang paraan para mag scout. Tayo lang yata ang hindi marunong.

Poor Coaching

Sinabi ko na noon ito at hindi ako titigil kakasabi nito. Banban mga coaches natin dahil sa walang karanasan sa basketball. Mga hindi naglaro ng basketball sa mataas na level pero sila magtuturo sa atin ng basketball. Ano pa ba aasahan mo? Si Josh Reyes ang naatasang magbigay ng coaching sa offensive strategy ng team? Ano alam niya? Pagdating sa international game, na alam nating wala siyang karanasan, saan siya huhugot ng karunungan? Huhugot siya ng tae sa tumbong niya?

Hindi rin uubra yung napaka-complicated na basketball tactics kagaya ng ginawa ni Tim Cone noon sa Philippine Centennial team kung saan nag triangle offense sila. Kaya dalawang taon naghanda ang team na yun, napa-away pa sa US dahil nilalampaso ng mga college teams. Tapos tuwang-tuwa na nung makapanalo laban sa isang college team din. 

Triangle offense? Hindi talaga puede yan kaya napipilitan maghanda ng matagal eh. Puede lang yan sa mga club teams na magsasama ng matagal at naglalaro lang iisang liga. Yung Chicago Bulls inabot ng tatlong taon bago nila nagamay yan. At pinatay ang triangle offense ng zone defense. Walang nangyari sa 2 taon na preparation ni Tim Cone. 

At yang small ball na pinipilit ni Chot Reyes. Ilang beses nang sinalpak yan sa mukha niya na hindi yan uubra! Pero pilit ng pilit! Ngayon, gusto na naman sumingit sa eksena, mang-susulsul na naman sa national team. Puede ba siyang lumayas na sa pag coach ng national team habang buhay? Napatunayan na niya na banban coach siya eh kaya puede ba ano pa ba ang kailangan niyang patunayan eh alam na nating lahat na banban siya?

Ang mga kalaban natin gumagamit lang ng simpleng offensive strategy. Fluid ang offense nila gamit mga players na sakto sa international game at may mataas na basketball IQ. Mga bagay na hindi natin ginagamit at sadiyang hindi kayang matutunan at maituro ng mga coach natin. Dagdag niyo pa na may SBP tayo na expert sa politica, yes politica lang ang kaya nila at walang totoong plano para i-uplift ang grassroots at tulungan ang coaches sa grassroots level.

Lack of Exposure 

Bigyan ng tamang exposure ang mga amateur players natin. Sa SEA Games at Asian Games at ano mang non FIBA sanctioned event, ipadala ang mga amateur players. Hindi na natin kailangan mga PBA players ay istorbohin ang mga schedule nila. Mag payoff din yan sa hinaharap. Tingnan niyo si Tab walang takot na gamitin mga amateur players. Mga prima donna PBA coaches na akala mo kung sinong mga master tacticians eh hindi makaporma pag hindi superstars hinawakan.

Ito puntahan niyo marami na akong nasulat tungkol sa coaching at grassroots development program natin - https://philippinesthesickmanofasia.blogspot.com/2023/08/bakit-wala-na-tayong-pagasa-sa.html

May mga nasabi din ako sa coaching at BCAP na talagang pahirap sa buhay natin noon pa - https://philippinesthesickmanofasia.blogspot.com/2022/07/wala-asenso-basketball-dahil-sa-bcap.html

Ang Taas Ng Pride Ni Chot Reyes

Ang dahilan kaya nagpumilit siya na magmando ng National Team ay dahil sa taas ng kanyang pride. Ayaw niya aminin na may mas mahusay mag coach sa kaniya at banyaga pa. Di niya matanggap yan siguro dahil na rin sa hindi siya umubra sa basketball noong kabataan niya kaya pinasok niya coaching na lang kasi matalino daw siya. Ayun, kulang sa karanasan kaya walang mahugot pag natatalo na sa isang encuentro at kalaban mas well trained, mas matatangkad at may mas mahusay na coach. Gusto niya lang na siya ang kilalanin na pinakamagaling na coach sa Pilipinas at makarinig ng papuri sa mga counterparts na coach. 

Kung hindi mataas ang pride niya sana naiwasan niya na humantong dito na iniinsulto siya at pinagtatawanan. Siya sana ay nagresign habang may panahon pa! Sana ay ipinaubaya niya sa iba ang trabaho na hindi na niya kayang gampanan! Mahirap man tanggapin, sadiyang hindi siya ang nararapat na mag-mando ng National Team dahil sa wala siyang sapat na karanasan at talino para dalhin ang Pambansang Koponan natin sa Basketball! Ngunit talagang pinilit niya ang gusto niya at talagang siya ay may nais patunayan! Ginusto niya yan tapos ngayon iiyak na siya?

At ugaling Dilawan na anihin ang ano mang tinanim ng iba. Maganda na takbo ng National Team sa pamamalakad ni Toroman, umepal siya. Ganon din nangyari nang hawakan ni Baldwin ang National Team at umepal na naman siya. May pattern eh hindi talaga maikakaila. 

Importante din na siya ay nasa SBP para sa kasiguruhan ng tagumpay ng anak niya na balang araw ay pinapangarap niya na malagpasan siya. Hinaharangan nila mga players na nais mag coach. Ang mga retired basketball players dapat ang nagco-coach dahil yan ang natural progression nila. Pag retiro ng isang dating manlalaro sila ay dapat nagtuturo. Ipinapasa nila ang mga natutunan nila at kung maaari ay magbigay at mag introduce ng bagong innovation sa laro. Eh paano mag progress ang mga kabataan kung ang coach ay walang alam? 

Sana ito ay magsilbing aral sa mga kagaya ni Chot Reyes at ng SBP na siyang tagapamahala sa lahat ng basketball affairs ng Pilipinas. Huwag mashadong ma-pride. Kasalanan yan, nasa biblia kaya yan! Sana ay may natutunan si Chot Reyes dito at magsilbing learning experience na kanyang susundin at hindi na niya ipipilit ang sarili niya sa National Team upang tayo ay muling bwisitin!

Mag-ingat din sa papuri sa Gilas Pilipinas sa kanilang tagumpay laban sa China dahil ang papuri ay nakakalasing sa mga taong kagaya ni Reyes na mataas ang pride at baka maisipang umisa pa. Baka magnasang maka-ulit. Sana talaga ay hindi na siya bumalik at araw-araw ating ulit-ulitin - siya ang pinakabobong coach ng basketball na nakita natin sa buong buhay natin mula ngayon hanggang sa susunod na buhay! Kaya sana ay huwag na siya mag balik at mag enjoy siya sa kaniyang pagretiro.

Pweh!

Live Tayo Mamaya - Chot Reyes at Fiba World Cup Campaign ng Pinas

https://indiosbravos.mixlr.com/events/2693235

Live tayo mga pare ko! 

930pm diyan 

Dami magagandang kanta at shempre paguusapan natin ang FIBA World Cup Campaign ng Pinas at ang pag resign ni Chot Reyes!

Sisihan Portion - Galis Pilipinas Nilampaso Ng South Sudan.

Boss, ito na tumbong ko. Madumi yan.

Kalimutan niyo na yang Olympic slot na yan. Dadaan na naman tayo sa mata ng karayom para makasali diyan. Hayaan niyo may pagkakataon tayo para diyan pero first things first - kailangan ng pagbabago sa SBP at alisin mga hinayupak na yan lahat diyan mula coach at mga assistants niya hanggang sa pamunuan kagaya nila Panlilio. Alisin ang Bobong Mafia sa SBP.

Dinala tayo ng South Sudan sa escuela at pinakitaan tayo ng fluid basketball at disciplined defense. NBA veterans ang iba sa line up ng South Sudan kaya alam na natin na mas lamang ang basketball program nila sa atin ng ilang taon. Hindi lang alam yan ng mga mang-mang sa bayan natin karamihan sa kanila mga Ginebra fans. 

Bobong supot talaga mga fans ng Ginebra. Nabubwisit ako makita mga comments nila na pakalat-kalat sa socmed. Malalaman mo na bobong Ginebra fan yan pag nag cocomment na ipalit si Cone na coach, si Brownlee na lang sana piniling naturalised player at ibabad si Thompson na walang ginawa sa court kung hindi magkalat.

Maaga pa lang sa laban ay hindi na makaporma ang Pilipinas. Natapos ang First Half na may lamang na 18 puntos ang mga bisita. Humabol sa 4th Quarter at naibaba sa 4 ang kalamangan matapos ang alley-oop dunk ni Sotto may 7 minuto pang natitira sa laban.

Pero katulad ng inaasahan pagpatak ng 6 na minuto sa 4th Quarter ay laging naglalaho ang Pilipinas dahil sa mga katangahan ni Banchot Reyes. Inalis si Kai Sotto at nag small ball na naman. Pag pinasok na si Pogoy, tapos na ang lahat. Tuwing nasa court si Pogoy puro kasamaan nangyayari sa atin. Ang team natin ay nagiging mga tarantadong super diyahe tuwing nasa loob ng court si Pogoy. Siya ang pinaka-mababa ang basketball IQ sa team natin. Yan ang laging umiiwan sa mga perimeter shooters ng kalaban at laging nagcocommit ng mga unnecessary fouls at errant passes. Sa susunod na international event kahit si Banchot Reyes ay wala na, mag protesta kayo pag makita niyo pangalan ni Pogoy sa line-up.

At ano ba itong sobrang bilib si Banchot sa small ball? Humahabol na tayo kasi naglagay tayo ng mataas na front line tapos pinasok si Pogoy para mag small ball ulit at yun naglalaho ang lahat ng mga pinaghirapan natin. Lagi yan. Review niyo ulit mga laban nila sa 4th Quarter tuwing 6 minutes pag nag shift tayo sa small ball nasisira ang lahat. Yan kasi gameplan ni Banchot. Mag small ball sa final 6 minutes. Hindi talaga puede pero pinipilit pa rin. 

Sobrang bobo talaga. 

Kapag si Banchot Reyes pa rin ang coach huwag na tayong umasa. Boycott niyo na lahat ng mga actividades ng mga Galis Pilipinas. Yan na lang ang magagawa natin para makakita ng totoong progress.

Sisihan Portion - Da Recap of Pilipinas Contra Sa Angola

Ang ating agimat.

At malapit na akong maka trifecta. Bigo ang Pilipinas laban sa Angola sa FIBA World Cup 2023. Sadyang mas malakas ang mga manlalaro ng Angola na ginamit ang kanilang laki at lakas sa ilalim at husay sa pagbuslo ng mga tres para tayo ay talunin. Mautak din ang kanilang coach compara sa coach Banchot natin na walang alam sa basketball na ewan ko ba kung bakit hindi siya tinatablan ng hiya.

Pagusapan at pagaralan natin ang kanilang laban para maunawaan natin kung bakit tayo kinulang. Sa pamamagitan ng statistics ng laban, may silver lining ang lahat kahit sa basketball. Kung hindi man tayo manalo sa laban, panalo pa rin tayo dahil natuto tayo mag analyze. Kaya tuwing may mga laban, punta agad sa website para kunin ang game stats. Basahing maigi ang mga figures. Panoorin ulit ang laro para makita niyo ibang mga bagay kagaya ng mga player movements. Iba kasi pag binase mo lang sa unang viewing mo dahil na-dazzle ka sa magagandang galawan. Sa second viewing makikita mo na ang ibang kapalpakan.

1st Quarter

First quarter pa lang ay dehado na tayo sa offensive rebounds. Kahit na natapos ang first quarter na pabor sa Pilipinas sa score na 19 - 12, ang Angola ay nakakuha kaagad ng 9 offensive rebounds. Dahil dito mas madaming shot attempts ang Angola kung bibilangin niyo ang 2nd chance opportunities. Ang Angola ay may 20 shot attempts, mas madami ng tatlo sa Pilipinas na may 17 shot attempts lamang. Sadyang maalat lang ang Angola sa first quarter. Dito pa lang ay na-remediohan na dapat ni Coach Banchot ang issue natin - kailangan kontrolin ang rebounds at mas maging efficient sa offense. Dapat bawasan ang turnovers at sa bawat play ay makatira tayo. 

Simple ang strategy ng Angola, ipitin at pahirapan si Jordan Clarkson na siyang offensive weapon natin. Kailangan mag step up ang mga kakampi niya kagaya nila Ramos, Fajardo at Edu. Hirap na hirap si Clarkson dahil malaki na nga nagbabantay sa kaniya, may nag aabang pa na dalawang 6'11 na forwards sa ilalim. Yan ang palatandaan na may mahusay na scouting, gameplan at tactical ang coaching staff ng Angola.

2nd Quarter

Sa second quarter, ginanahan na ang Angola at nag settle kaagad sila. Kagaya sa first quarter mas madaming shot attempts ang Angola na may 18 kumpara sa Pilipinas na may 16 lang. Nakakatira din ng maluwag ang Angola sa tres na may 11 attempts kumpara sa ating 7. Sa 11 attempts nila sa tres sila ay buenas na nakakuha ng 5 three pointers samantalang tayo naka dalawa lang. 

Nagpakita ang Angola ng high IQ at napaka efficient na basketball. Ang fastbreak points din bukod sa successful three pointers ang nagbalik sa kanila sa laban. Ang zone defense nila ay epektibo para pigilan ang Pilipinas na may Jordan Clarkson na mahilig umatake at mahina ang perimeter shooting.

Diciplinado din ang Angola sa defensa na walang napuntang Pilipino sa foul line. 100% naman ang Angola sa free throws. At epektibo ang stifling defense nila napressure at napiliting magcommit ng 6 na turnovers ang Pilipinas.

Pero kahit papaano ay bumawi naman tayo sa offensive rebounding. Nakakuha tayo ng 4 kumpara sa Angola na may 3. Yan ay dahil sa presence ng 7'3 na si Kai Sotto. Kaya ang palusot ni Banchot na walang favorable match-ups si Kai Sotto laban sa Dominican Republic ay basurang mabaho. Patunay lamang na ang 7'3 ay good match up kahit anong araw pagdating sa basketball.

3rd Quarter

Hindi natin maungusan ang Angola dahil pa rin sa limitadong field goal attempts. Hindi pa rin natin ma-control ang mga turnovers at nadaigan na naman tayo sa offensive rebounding. May 6 na offensive rebounds ang Angola at tayo ay naka 2 lang. Hindi rin mabasag ang defensa ng Angola dahil sa dikitan at organisadong defensa laban sa mga perimeter shooters natin kaya nakakuha lang ang Pilipinas ng 1 three pointer habang ang Angola ay naka 2.

Kung anong magandang laro ang pinakita ni CJ Perez sa 1st Quarter ay naglaho na dahil sa 2 turnovers na na-commit niya. Nag capitalize ang Angola sa turn overs na nag resulta sa mga fast break points samantalang tayo naman ay bokya dito.

4th Quarter

Pinakita na ng Angola ang kanilang class sa huling yugto ng laban. Alam na nila ang tendency ng Pilipinas na naglalaho at nagigiba sa 4th Quarter lalo na sa huling 6 minutes. Pagaralan niyo stats at history natin. Ito ang sumpa natin sa ilalim ng mga local coaches. Dahil sa tendency na rin ni Banchot na ibabad ang mga starters niya kaya pagdating ng 4th Quarter ay bumababa na ang form at pumapasok na ang fatigue.

Importante talaga na alagaan ang mga player at huwag hayaang mag-peak ng maaga. Alam niyo naman nangyayari pag nag peak ang player, bumababa na ang form nito kaya susi ay mahusay na player rotation.

Lumobo ang kalamangan ng 14 points at nagunahan na papunta sa exit ang mga fans dahil alam nilang wala na. Bino-boo nila pag nakikita ang mukha ni Banchot sa screen dahil alam naman  ng lahat na yan ang sumpa ng Pilipinas National Team mula nang umepal siya at paalisin si Tab Baldwin. Huwag na tayo magkunwari.

Maalat na ang mga kamay ng Pilipinas sa 3 points. Sa 7 na attempts sa rainbow territory at walang naibuslo. Inalat na din ang Angola sa tres pero sila ay nakabutas ng 2 sa 8 attempts including the dagger in the last 2 minutes kung saan naghahabol tayo. Nabuhayan naman tayo nang ipasok si Kai Sotto at sa wakas ay pinasok na rin si Rhenz Abando kung kaya nakahabol tayo para maibaba ng 5 ang kalamangan. Kaso biglang nakashoot sa tres ang Angola sa susunod na possession mga 45 seconds na lang nag natitira sa laro dahil sa kabobohan ni Pogoy na boyfriend ni Banchot nang iwanan niya sa wings ang Angolan para i-double team ang centro ng Angola. Nang makita niya na si Pogoy ay wala na sa puesto niya, alam niya kaagad na walang bantay yung shooter nila sa wings kaya nag crosscourt pass para sa isang matalim na punyal sa puso natin. 

It's A Wrap!

Ang mga Angolans ay may magandang distribution ng puntos. Sa koponan nila lima ang naka-double digits sa scoring. Maganda din ang rotation nila dahil si Goncalves at Bruno Fernando lang ang naglaro ng 31 minutes.

Sa Pilipinas naman may magandang ball movement na at may konting fluidity. Mahina lang ang decision making na kung maiiwasan sana ay baka palarin naman sa susunod. Naka-recognize din ng magandang match up kung saan pinostehan ng mas matangkad na si Pogoy si Dundao na nagresulta sa ilang puntos noong 3rd Quarter. Ito naman ay agad na naremediyohan ng Angola at pinalitan ng mas matangkad at mas malakas na guard. 

Matagal din bago nag zone defense ang Pilipinas dahil inaararo sila ng tatlong malalaki sa ilalim. Nang mag zone defense naman ang Pilipinas ay pinaulanan tayo ng mga tres dahil mabagal tayo mag react sa defensa at maganda ang positioning ng mga shooters nila.

Pinasok si Kai Sotto noong 3rd Quarter at doon nagkaroon tayo ng chansa sa mga rebounds at nag iba dynamics ng ofensa ng Angola. Yan kahiligan ni Banchot sa small ball boggles the mind. May Ferrari ka na pero minamaneho mo na parang Sarao. 

Malaking bagay experience nila Sotto, Abando, Edu at Ramos sa paglalaro sa mga liga sa labas ng Pilipinas na gumagamit ng international rules. Kung sila ang ibabad para suportahan si Clarkson baka nagiba ang kapalaran natin. Ang high IQ basketball ni Abando ay pinamalas niya sa larong ito. Kung pinasok lang ng mas maaga eh di baka maagang nakahabol or baka hindi pa tayo natambakan. Maganda ang lateral movements niya at kumikilos nang wala ang bola. Hindi niya kailangan mag crave sa bola para maging effective.

Dapat si Ravena ay huwag nagbabasa ng social media dahil apektado ang laro at diskarte niya. May isang possession na ayaw niya mag dribble siguro iniisip niya na i-criticize siya at sabihin puro siya dribble. Kailangan mo rin mag dribble kaysa naman sa parang tuod, hindi siya nakaposition ng mabuti para maghanap ng mapapasahan. Nakakasira ng IQ ang makinig sa mga obobs sa social media.

Si Clarkson ang talisman ng Pilipinas. Maganda ang ginagawa niya na pinapasa niya ang bola sa mga kakampi niya pag na-attract niya ang mga defenders. All around ang performance niya at kung wala siya sa team natin ay malamang tambak tayo at matagal nang naguwian ang mga tao. Hindi rin tama obserbasyon ng ibang mga bobo sa social media na siya ay bwakaw. Yun ay stratehiya ni Banchot at hindi gumagalaw mga kakampi niya. Kita niyo sa larong ito pag naka puesto ng mabuti mga kakampi niya pinapasa niya. Makaka-average ba yan ng 7 assists per game kung bwakaw? Kung wala rin si Clarkson sa team baka nauwi na naman sa rambol dahil ang ilalagay ni Banchot pag wala mga de calidad na player katulad niya ay mga batang hamog na kagaya na lang nila Abueva.

May pag-asa pa naman ang Pinas kung tatalunin natin ang Italy at mananalo Dominican Republic sa Day 3 ng group stage. Tingnan niyo rin lagi ang game stats at pagaralan ito para naman  gumana mga utak biya ninyo. Huwag maging utak biya na puro dunks, dribble at porma lang ang tinitingnan. Tingnan niyo rin ang numbers para tumaas ang inyong basketball IQ. Kung hindi matutulad kayo kila Banchot Reyes at Yeng Guiao at yan ang ayaw na ayaw nating mangyari.

Finally, natalo din tayo sa coaching. Mabagal mag adjust - noong inaararo tayo sa ilalim, hindi mag zone. Noong nag zone defense naman, hindi i-modify para mahabol mga shooters. Puede naman 3-2 zone para covered lahat ng area lalo na maraming spot up shooters. Siguro nag Google muna kung anong stratehiya gagamitin niya kasi wala talaga siyang alam. Hindi talaga uubra ang PBA coach na outdated ang mga methods at bulok ang philosophy. Kahit si Tim Cone pa ilagay niyo diyan, pareho lang resulta niyan. Huwag niyo na rin ipilit si Yeng Guiao dahil noong 2019 FIBA World Cup, yan si kalbo ang coach at dead last tayo. Dead last din ang Rain or Shine niya sa isang tournament na sinalihan nila kung saan pinagtatalo sila ng mga University teams. Siya rin ang salarin kung bakit hindi makapasok mga foreign coaches sa atin - sampong taon nang presidente ng BCAP si Guiao.

 

Sisihan Portion - Bakit Natalo Ang Pilipinas Contra Sa Dominicana

Kagaya ng inaasahan ay nagwagi ang Dominicana sa enquentro natin para sa unang laban sa Group A ng FIBA World Cup 2023 sa score na 87-81. Nagpakita ng resilience ang Dominican Republic na at one point sa umpisa ng 4th Quarter ay parang makakasilat pa ang Pilipinas.

Nagdominate ang Dominican Republic sa rebounds at ang kanilang go-to guy na si Karl Anthony Towns, bagamat nahirapan sa kaniyang opensa dahil pinaghandaan ng Pilipinas ay nakatulong pa rin ng malaki dahil sa kaniyang 15 of 16 free throws. Ang hindi napaghandaan ng mabuti ng Pilipinas ay ang supporting players ni Towns na may magandang distribution ng points. 

Napigilan ng Dominican Republic ang Pilipinas na ma-control ang laban sa pag limit ng shot attempts at pinilit ang Pilipinas na mag commit ng maraming turn overs. Ang Pilipinas ay nakakuha lamang ng 53 field goal attempts at natalo din sa rebounding lalo na sa offensive rebounding kung saan ang Dominican Republic ay may 17 at ang Pilipinas ay nakakamit lang ng 3.

Ang go-to guy ng Pilipinas na si Jordan Clarkson ang bumuhat sa Pilipinas at nagtala ng 28 puntos at 7 rebounds at 7 assists. Talagang binuhos niya ang puso niya at lahat ng makakaya ngunit kinulang pa rin. 

Focal point ng offense ng Pilipinas si Clarkson. Sa lahat ng possession ang bola ay nasa kamay ni Clarkson para siya maging epektibo samantalang ang mga kasama niya ay nakatingin lang at nakatayo sa malayo para mabigyan ng space si Clarkson para mag operate at mag generate ng puntos. Kung wala si Clarkson ang Pilipinas ay natambakan dahil kung i-menos mo ang puntos at puntos na nakuha sa kaniyang assist ay siguradong sa kangkungan na naman nagswimming ang ating koponan. Tingnan mo si Reyes mukhang pagong mahilig talaga sa kangkong ang gago.

Ang offensive strategy ng Pinas - ibigay ang bola kay Clarkson at tumabi kayo, manood at siya ay hangaan. Ang akala naman ng mga bobong Galis fans, bwakaw si Clarkson. Hindi niya kasalanan yun. Ang sisihin ay si Banchot Reyes. Kung wala si Clarkson, tambak tayo malamang sa malamang. Dahil ang style na ginamit nila ay ang style na ginagamit ni Reyes noon pa at ito ang dribble drive. Ang kinaibahan lang, kung bakit mas successful ang strategy na ito ay dahil si Clarkson ay binayayaan ng superior na one on one skills. Sa kamay ni Clarkson, puede ang dribble drive offense at ISO dahil maganda handles niya at superior ang athletic ability. Pero inefficient na strategy yan. Ginagamit lang ang ISO tuwing dying seconds ng isang quarter para hindi na mag time out. Hindi ito magandang gamitin sa buong laro na gawing bread and butter. At diyan naging predictable ang ating ofensa. Ang ginawa ng Dominican Republic ay pinahirapan si Clarkson na makakuha ng maluwag na tira. At nagwagi sila na hindi ma-involve sa opensa ang ibang mga kasama niya lalo na mga PBA players na hindi marunong kumilos na wala ang bola.

Kawawang Kai Sotto naman, dahil sa coach na banban ay nasisira ang kaniyang pangarap na ma-scout ng NBA scouts. Ito sana ang pagkakataon niya na ma-showcase ang kaniyang kakayahan kaso may coach na banban. Sa isa't kalahating minuto na naglaro siya ay hindi sapat na content para makita siya ng scouts at mapatunayan niya ang kaniyang sarili. Kawawa naman ang bata at hindi napagbigyan. Magandang player rotation sana at naiwasan din foul trouble kay Clarkson.

May mga players na nagpakita ng magandang laro sa first half kagaya ni Kiefer Ravena at Rhenz Abando kaso ang player rotation ay hindi forte ni Reyes at itong weakness na ito ay sakit niya noon pa. Nagtataka lang ako kung sakit ito, bakit hanggang ngayon buhay pa siya? Wala talagang IQ si Reyes at hindi niya ma-recognize ang player na may mataas na IQ kagaya ni Abando na dahil sa magandang pagbasa niya ng situation ay nakakuha ng magandang pasa mula kay Clarkson at sinalpak niya ang bola para tapusin ang 2nd Half. Pagkatapos niyan wala na, hindi na binalik ang mga players niya. Nag stick lang kay Thompson na ilang beses binigay sa kalaban ang bola.

Hindi rin maganda ang reaction ng Pilipinas sa full court press ng Dominican Republic. Tatlong beses naka-intercept ng bola ang Dominican Republic. Sa isang pagkakataon din ay inabutan ng 5 seconds violation si Clarkson dahil hindi marunong pumosition ang mga receiver. Kaya kung si Tim Cone ay ginastosan ng SBP ng pamasahe at pang-hotel sa pagpunta sa Centra America para pag-aralan ang tendencies ng Dominicana, itong lahat ay perang nasayang. Nasayang lang din dahil sa tagal nang coach ni Banchot ay hindi pa rin napaghandaan ng mabuti ang kaniyang mga players kung paano talunin ang full court press defense. Yung perang ginamit ni Cone para mag scout ng kalaban ay binigay na lang sana nila sa mga putachini sa Cubao.

Siguradong pinanood ng Angola ang laban na yan at ngayon alam na nila kung ano ang gagawin ng Pilipinas laban sa kanila - Ibigay kay Clarkson ang bola at siya nang bahala. Kaya kung ako coach ng Angola isa lang ang gagawin ko - pahirapan si Clarkson na bumuslo nang bumuslo kahit pa maka 30 puntos at huwag isali sa laro ang kaniyang mga kasama.

Tatlong Itlog Ang Prediction Ko Para Sa Pilipinas Sa Nalalapit Na 2023 FIBA World Cup

Don't worry guys. Learning experience ito para sa anak ko
na siyang sasalba sa ating lahat ok?

Itlog na maalat. Tatlo, hindi lang iisa. Busog tayo sa betlog ngayon at pag makita niyo mukha ni Banchot ay mag power up muna at bumuwelo ng mabuti at suntukin niyo sa mukha hanggang mahimatay ang putangina.

Base sa mga tune up games nila laban sa Montenegro at Mexico ay mahihirapan ang mga tarantadong Galis laban sa Dominican Republic. Tatambakan sila sa 3rd quarter at magpaparang manok na tinirador yan si Banchot Reyes. 

Laban sa Italy, sisiw ang mga Galisin na yan dahil 2nd quarter pa lang ay panalo na ang mga Italiano. Magkakalat lahat ng mga ogag natin at walang solusyon na mahahanap si Banchot, itaga niyo sa bato. Average lead ng Italy ang 22 points. Magkakalat na naman ang mga super diyahe. Dahil ang ating magaling na coach ay magyayabang sa media, paandarin ang pagiging taklesa niya at mangiinsulto pa ng kalaban sabay bitaw na naman ng learning experience.

Ipapasok na ang hurumentadong si Pogoy at isang viral video na naman dahil madadaigan ng mga Angolans at yan ang hindi matatangap ng mga yan. 

Matapos ang successful (not!) hosting ng ating bansa tayo ay mabibigyan ng long time ban. Me love you long time ang isisigaw ni Banchot pero keri lang yan sa kanya dahil makapal pa sa goma ang mukhang butas butas ng putangina. Last hosting na ng bansa at to make matters worse nag qualify pa ang Indonesia sa Olympics. 

Lunukin natin ang maalat ng betlog ni Banchot. Ready na rin kunin ni Josh Reyes ang reigns, yes Reyes Dynasty ito handa na tayo sa itlog na maalat.

Pweh!