Skip to main content

Typical Ilonggo


Dapat talaga basagin na yang ilusyon na ang Iloilo ang football hotbed ng bansa. Pauso lang ito ng mga Ilonggo na journalist sa Pinas. Oo nga sikat ang football doon pero hindi yan nangangahulugan na magagaling din ang mga players na manggagaling doon. Parang Pinas sa basketball. Sikat na sikat ang basketball sa Pinas, iniidolo ang mga basketball players pero wala pa rin Pinoy na nakaabot sa NBA.

Im D Best, K?
Bobo kasi ang mga Pinoy at bobong media din natin. Ang gusto ng media, lalo na yang ABS CBN ay ipagbida si Caligdong dahil local player. Para daw maka identify ang mga gunggong na Pinoy, dahil si Caligdong ay homegrown at walang bahid ng katisoyan. Eh ito ang problema. Banban na player ang gusto nilang gawing role model. Sa ngayon kasi dapat tanggapin muna natin na naguumpisa pa lang tayo sa football kaya wala pa tayong mga local heroes. Ang dapat na gawin sana ng media ay i-build up ng husto sila Guirado, Younghusband dahil kahit papaano naman dito na sila nakatira kaya ikonsider na sila na local. Kesa naman sa i-emulate natin mga banban, bwakaw, at lampa na kagaya ni Caligdong. Nakita niyo naman sa AFC Challenge Cup noong kaharap na niya ang mga malalaking players ng Tajikistan ilang beses siyang kumakain ng damo. Konting bangga lang sa kanya para siyang taeng nakabalot sa diyaryo na hinahagis ng mga iskwater sa Pandacan sa mga dumadaang tren.

Kaya walang mapapala ang mga kabataan kung ang role model nila ay isang bwakaw. Hindi uubra sa football ang mga bwakaw. Buti sana kung may Ronaldo skills siya, or mala-Messi na technique, or Kaka-esque abilities eh kasasabi niya lang sa interbyu niya sa AKTV sports si Mark Caguioa ang idol niya. Ay, kaya pala bwakaw mahilig pala sa basketball itong putanginang ito. Pag makalaro ko ng basketball itong puki ng inang ito sasahurin ko ito.

Wala rin sa ayos mga free kicks niya at yung corners niya ang lamya! Ang baba ng bola, walang pace, walang strength at walang kwenta! During the 2010 Suzuki Cup sabi ng mga observers na dangerous ang Philippines sa set pieces. Matatangkad kasi mga players natin, at yung nagdedeliver ng bola from the set piece ay may accuracy at alam kung ano ang ginagawa niya. Nakakaintindi ng in-swinging corners, out-swinging corners. Nagsisignal sa mga kakampi niya kung ano gagawin niya, kung sino target niya. Yung set piece taker natin doon ay si James Younghusband. Marami tayong goals noon na nanggaling sa set pieces. Ngayon kelan yung huling beses na nakakuha tayo ng goal sa set piece? Mula nang si Caligdong ang gawing set piece taker naging ebak ang set pieces natin. Tingnan niyo kasi yung form niya pag sisipa ng bola, yung upper body niya nakabend forward tapos yung braso niya wala sa tamang position kaya walang balance. Para talaga siyang si Pinocchio mag corner! At basta-basta na lang sisipa ng bola bahala na si Batman kung saan mapunta. May pasenyas-senyas pa siya ewan ko lang kung alam ba niya kung ano ang sine-senyas niya at alam ba ng sinesenyasan niya kung ano ba ang gusto niyang mangyari. Saan ba natuto ng football itong putris na ito? Sino nagturo ng football dito? Si Mickey Mouse? Si Bob Guerrero? Ah siya siguro ang nagturo sa kanya ng banana kick.

Ginawa pang captain ito! Hindi ba kayo nagtataka kung paano naging captain itong papiyuk-piyuk na mala Pinocchio na taong ito? Sa tingin ko nag lead ito ng mutiny sa locker room noong ibigay kay Chris Greatwich ang captains armband noong 2006 Suzuki Cup matapos mainjured si Aly Borromeo. Kaya next game biglang si Caligdong na ang ginawang captain. Feeling niya kasi kesyo homegrown siya ay nararapat na siyang maging kapitan, maging leader sa pitch. Eh tingnan niyo nga kung sino ang naglelead sa team sa pagkawala ni Borromeo? Sino ang tumatawag ng pulong-pulong, ang kumakausap sa mga kakampi niya, ang nagbibigay ng inspirasyon? Si Rob Gier! Siya ang tumatayong spiritual leader at matapang na kapitan ng team natin. Mas bagay talaga sa kanya ang role na yan dahil senior member na siya. 32 years old na marami na siyang caps para sa bansa, may experience sa EPL. Yes, naglaro siya sa EPL noong nasa Wimbledon siya. Maboka din at kayang magdeliver ng impassioned speech para bigyan ng inspirasyon ang mga kasama niya. Wala kasing bias sa katawan, walang bahid ng regionalism at hamak naman na mataas ang pinag aralan.

Si Caligdong naman ay typical Ilonggo na hindi kumikibo, magpapaka antipatiko at suplado sa pitch. Wala sa kanila yang mga inspirational speeches na yan, mga mayor lang at pulitiko ang gumagawa niyan sa kanila. Wala rin sa kanila ang magbigay ng encouragement sa kasamahan nila. Pag hindi ka Ilonggo, bahala ka sa buhay mo. Kikibo lang siya pag may nakitang media at lalapitan niya ng kusa para magpa interbyu, at ang lalabas sa bibig ay ang tipikal na "Binabati ko po ang aking asawa, magulang ko, at aking mga anak at mga kapitbahay ko sa Barotac Nuevo. Kami na lang po ni Ian ang pure blooded Pinoy sa team,  po". At huwag kalilimutan ang walang kamatayang, "gagawin po namin ang lahat ng aming makakaya para sa bayan". Walang utak si Caligdong. Hindi talaga nababagay na gawing captain lalong-lalo na at gusto nating maging attack oriented, na biglang mag change ng tempo to defensive. Kung ang captain mo ay bobo sa ropor, kangkungan ang kalalabasan at magmumukhang disorganized ang team natin. Nakakahiya!

Pansin niyo rin ba na tuwing nasa pitch si Caligdong ay makikita niyo na may pagka antipatiko siya at hostile towards his own team mates? Yan ay dahil sa pinapakita niya na ayaw niya sa mga kakampi niya. Nakakatawa tuloy tingnan na sampu sa mga kakampi niya ay lumaki sa ibang bansa at siya lang ang nag iisang homegrown doon. Kaya nag aantipatiko na lang siya dahil hindi naman siya marunong mag english kaya hindi niya kayang mag express ng sarili niya. Mahiyain siyang tao na nauutal-utal at ninenerbyos pag magsasalita sa harap ng mga tao na alam niyang mas matalino pa sa kanya. At nagaantipatiko na lang siya dahil sa ang mga Ilonggo ay sadyang mga racist at regionalistic. Wag niyo na ipagkaila. Totoo yan. Kaya masdan niyo mabuti ang mga kilos ni Caligdong pag nasa pitch. Pakiramdaman niya ng mabuti. Walang kwentang captain yan kung antipatiko at may kinikimkim na galit sa mga kasama mo.

Kaya para sa akin hindi karapat-dapat na gawing captain ito. Ibigay sa iba ang captains armband. Ibigay kay Phil Younghusband yan kung wala si Rob Gier. Ibigay yan sa player na nagpeperform ng mabuti. Hindi sa player na ginawang captain dahil lang sa pulitika. Eh ang banban niyan! Sa Challenge Cup na lang may ginawang kabanbanan si Caligdong laban sa North Korea. Lumabas na sa linya niya yung keeper ng North Korea, at nag ground cross si Phil Younghusband kay Caligdong. Pero ano ginawa ni Caligdong? Tumakbo sa likod ng defender, imbis na tumakbo papunta sa bola. Kay banban talaga!

Si Freddy Gonzales pa rin ang pinakamagaling na homegrown player. Lumaki sa Manila, natuto ng football sa Manila. Mag-isa niya lang binubuhat ang Philippine Team  noon. Magkakalat yung mga Ilonggo, pero oras na makuha niya ang bola magiging goal ito. Ginagamitan niya ng bilis, sobrang bilis niya kaya may monicker siya na "Speedy Gonzales". Kaya takot na takot ang Indonesia, Malaysia, at Thailand kay Freddy Gonzales kaya nga ang defensive strategy nila ay naka-concentrate lang kay Gonzales. Stop Gonzales, and you stop the Philippines. Ganon nga ang nangyayari. At magkakalat itong mga Ilonggo na ito kagaya ni Gener. Oo, member na yan ng Philippine Team noon at beterano na yan sa kapalpakan. Pero ganon kagaling si Freddy Gonzales. Stop Gonzales, and you stop the Philippines. Tatlo-tatlo ang nagbabantay kay Freddy. Dahil pigilan si Freddy para mapigilan ang Philippines. Testamento yan sa kakayahan at husay sa paglalaro. Tatlo na nagbabantay kay Freddy Gonzales, sa Barotac Boys walang nagbabantay. Ganyan kagaling si Freddy Gonzales na pinanganak sa Manila at lumaki at natuto ng football sa Manila.

Sana laging ganito.
At ganyan kabanban ang mga Barotac Boys, kahit hindi na bantayan papalpak at papalpak. Tingnan mo na lang si Ian Araneta madadapa ng mag isa. Bigyan mo ng magandang cross, madadapa kahit nasa harap na lang ng goal! Nakaka-frustrate panoorin yan! Isa pa yang banban na Barotac Boy! Paano siya makakagoal niya? Ihihipan niya yung bola pag nadapa siya at baka sakaling lumusot at maging goal? Putangina mo Araneta!

At si Caligdong? Pag nawala si Caligdong sa line-up nag iimprove ang laro natin. Nagkakaroon ng pasahan. Mga butas natatakpan. Nadidisrupt yung formation ng kalaban kasi nalagyan ng mahusay na player sa pwesto na iniwan ni Caligdong. Wala yung bwakaw na super hero, banban naman. Itapon yang mga kagaya ni Caligdong.

Kaya hudas kang Chieffy ka… pa-chieffy, chieffy ka pa. Feeling leader, eh wala naman capacity ang utak mo para magmando. Pinagyayabang pa niya noon na binigyan daw siya ng offer ng South Korean Club na maglaro sa kanila. Ikaw? Banban ka pang Timor Leste ka lang eh! Baka football club pala sa Bhutan Soccer League yung nag offer sa iyo. Typical na Ilonggo. Typical talaga.

Comments

  1. itapon na iyan mga banban na Barotac Boys... walang kwenta. pwehhhhh...

    ReplyDelete
    Replies
    1. tama ka diyan bro. walang kwenta. lalo na si caligdong. ang dami pa namang nagsasabi na magaling daw siya mag control ng bola. pweh! ang tatanga kasi ng iba na baguhan pa lang sa football. dapat sa kanila mamulat ang mata. at malaman nila na banban si caligdong! banban! hindi nga nakagoal sa challenge cup dahil banban! hindi nakaporma, hindi makasabay. banban!

      Delete
  2. Sira ulo dun ka na lang sa China. Mga walang hiya gaya mo at mga intsik

    ReplyDelete
  3. sa totoo lang hindi lang sa Barotac ang may mga "marurunong" mag laro ng football.. andaming lugar rin sa visayas at mindanao ang may mga potential na homegrown player with the proper training and attitude.. kaya sana sa reserve nalang ang mga nagkakalat na banban at bwakaw na mga NT players natin..

    ReplyDelete

Post a Comment

Popular posts from this blog

Sa sabungan lang nangyayari yan.

Masaya na ako sa mga nangyari sa football team natin. Kahit na hindi tayo nag-advance sa 3rd round ng FIFA World Cup Qualifiers, kontento na ako sa pinakita nila. Medyo malas lang at mashadong malakas ang team na nakaharap natin. Pinagdarasal ko noon na South East Asian team na lang sana kagaya ng Singapore or Indonesia. Phil Younghusband Mga walang kwenta naman yang Singapore tingnan mo mga players nila pinagbibili nila. 95% Chinese ang population ng Singapore pero sa team nila 2 lang ang Chinese doon, mga taga mainland China pa. Walang kwentang bansa yan maliit lang yan. Puro expats lang naman ang laman ng Singapore, tingnan mo nga na-outnumber ng mga Pinoy fans ang fans ng Singapore. Maski yung basketball team nila na Singapore Slingers pag may HOME game ang mga nanonood mga expats na kampi sa visiting team. Joke ang sports sa Singapore dahil ang mga Chinese Singaporean mas interesado sa pagpapayaman at pagnenegosyo. Kaya kailangan nilang bumili ng players para lang may mag rep...

Mga Tibo - May titi ba kayo?

Ang mga hipokritang babae na galit na galit sa mga lalake pero sila naman gustong maging lalake. May advantage nga sila pagdating sa pagpapaligaya ng mga babae dahil alam nila kung ano ang gusto ng babae. Dahil babae din sila eh. Kaya alam nila kung paano romansahin ang babae, kung nasaan ang kiliti, saan isusuot ang dila para hanapin ang tinggil. Marunong silang makinig sa mga sinasabi ng mga babae, yan ang isa pang advantage nila sa ating mga lalake. Tayo may selective hearing, maririnig lang ang gusto nating marinig. Wala tayong pasensya makinig sa pagngawangawa at kung ano pang mga reklamo nila sa buhay na pwede naman sila na ang kumilos. Ang tibo nakikinig yan, at kikilos pa sila para lang mapasaya ang babae nila. Kaya noon sa MIRC may nakausap akong tibo at nagpanggap akong babae. Sobrang dumi ng isip ng mga putanginang yan. Sobrang bastos din manligaw, talagang diretsahan sila. Sama daw ako sa kanya didilaan niya puki ko, paliligayahin ako etc etc. Putangina tinigasan din ako...

Kulelat Ang Pilipinas Sa FIBA Asia: SINO ANG MATAPANG NA LALABAN NG PUSTAHAN SA AKIN?

Napanood ko Gilas Pilipinas Puso clip. Pweh. Pinapakilala nila sarili nila. Kung saan sila lumaki, saan sila galing at kung para kanino sila lumalaban. Panoorin niyo. Designed yung video para magpatindig ng balahibo at magpaalsa ng damdamin. Mga engot talaga mga Pinoy pagdating sa basketball. Mahilig mag-romanticize ng basketball exploits na puro kabiguan lang ang dinudulot. Parang yung "We Believe" na slogan noong 2007. Nike nag tapon pa ng pera para sa mga posters at promo gigs para i-promote ang we believe basketball journey nila. Maganda pa naman yung grupo na nakuha nila para sa tournament na yun tapos hindi man lang umabot ng semis! Tinawag pa nilang group of hope, hopeless pa rin sa bandang huli! Laban para sa bayan! Sabi ni Chot Reyes sa isang interview na handa daw magpakamatay ang mga players niya dahil para sa bayan na daw. Ano? Magda-dive sila para sa bola? Magpapasahod sila? Haharangan nila mga rumaragasang higante? Para saan? Para sa bayan? Wala mapapala a...