Huwag Na Tayong Maglokohan

Ang basketball ay laro ng mga matatangkad. Height is might. Tanongin niyo kahit sinong coach. Si Tim Cone nga noon sabi niya sa media kung bakit niya kinuha si EJ Feihl para sa 1998 Centennial team - "You can't teach height." Banban si EJ Feihl. Mabagal kumilos, walang IQ, walang boxing out. Pero naniniwala siya na maituturo naman ang mga bagay na yun. Pero hindi mo matuturuan ang isang tao na tumangkad. Kahit itali mo yung titi niya sa poste, tapos hilahin mo, hindi pa rin tatangkad yan. Titigas lang ang titi niya kung may dumaang chicks. Kagaya ng nangyari noong inter-barangay. Nasa foul line yung kalaban namin na kilalang manyakol sa lugar namin. Sa likod ng goal, may sari-sari store. At habang nasa foul line siya may dumaang chicks na naka miniskirt at ohh lala ang ganda. Bumili siya sa tindahan ng kendi, at habang titira na yung manyakol sumigaw ako ng "Uy, tsiks! Tsiks!" Kaya gumaya mga tao sigawan din ng tsiks para madistract yung player na titira ng free throws. Nagmintis siya. Pagbaba niya nakabaluktot na siya kasi yung titi niya biglang tumigas. Titi lang ang kayang pahabain sa Pinoy.

Ito mangyayari sa atin sa FIBA World Cup.

Kung hindi importante ang height, bakit pa tayo nag arkila ng mersenaryo kagaya ni Marcus Douthit? Kung wala si Douthit, hindi tayo makakalabas sa grupo natin ng buhay. Kung nakapaglaro lang si Douthit laban sa Iran hindi sana tayo nagkaproblema kay Haddadi sa ilalim. At may option sana ang play natin para makatira tayo ng maluwag sa labas. Sobrang dali ng panalo ng Iran. Ibigay kay Haddadi ang bola sa ilalim, itataas niya lang yung mahabang braso niya tapos isusubo ang bola sa ring. Pinaglaruan nila tayo. Sa depensa naman alam nila na punong puno ng mga shooter ang Pinas kaya tinao nila ang shooters natin at hinayaang sumalaksak sa ilalim sila Alapag, Tenorio at Castro. Ididistract lang sila ni Haddadi. Nakatikim din ng mga butata ang mga gwardiya natin lalo na si Catro. Height is might kasi. Wag na ipagpilitan.

Ang unang assignment ni Toroman, na dating national team coach, ay maghanap ng American import na pupunan ang position na kulang na kulang ang Pilipinas. No brainer ito. Ito ang center position. Hindi magiging competitive ang Pilipinas kung aasa lang tayo sa 6'7 na gaya ni Thoss. Si Asi Taulava ilang beses nang pinilit na maglaro para sa team tuwing lalahok tayo sa international tournament. Ang mga point guards natin parang kabuti sa dami, pero ang matangkad at magaling na center ay mahirap hanapin. Para kang naghanap ng tisay na tindera sa palengke.

Pukingina kang gago ka kung ipagpipilitan mo na puso ang kailangan, hindi height. Gonggong kang ugok ka, isa kang bobong walang pinagaralan. Mahina ang utak  mo at ikaw ay inutil kaya naghihirap ka ngayon sa buhay putangina ka. Oo, nakaabot sa finals ang Pinas. Oo, natalo ako sa pustahan. Pero tingnan natin ang mga variables kung bakit successful ang campaign ng Pinas. Isisimplify ko ito para sa mga bagong customers natin dito na mga taga squatters area. Gagawin kong point form para madaling intindihin at basahin ng mga tamad at bobong gonggong na mga kababayan natin.

• Host kasi tayo - Huwag na tayong maglokohan. Dahil tayo ang host, tayo ang pumili ng grupo sa first round. 
• China, Iran at Korea sa iisang grupo - Kababalaghan? Huwag na tayong maglokohan. Siguradong may anomalyang nangyari sa bunutan. Pinagsama ang tatlong powerhouse na yan para magkaroon sila ng mga talo.
• Marcus Douthit - Tulad ng nasabi ko sa taas, kung wala si Douthit siguradong nahirapan tayo sa KSA, Qatar at Jordan. Hindi lang nahirapan... malamang natalo pa. At siguradong hindi na tayo umabot sa semis para makaharap ang South Korea. 
• Home town decisions - Huwag na kayong magkunwari. May mga tawag ang referees na pabor sa atin. Ito ang tinatawag na hometown decisions. Hindi ito daya, pero ang bawat tawag ng referee ay papabor talaga sa atin dahil bahay natin ito eh. Psychological yan.
• Parang may anomalya talaga - Hindi ba kayo nagtataka na ang Group A kung saan ang Pinas ay puro mga banban? Sa Group B Japan lang din ang pinakamahirap. Parang nakadesign lahat yan para magkaroon ng "easy path" ang Pilipinas papuntang finals. Kung ang China napunta sa Group D eh di sana nasweep nila yun, dumami pa ang panalo nila at mas gumanda sana ang placing nila. Yan ang iniiwasan ng Pinas. Mautak ang nakaisip na pagsama-samahin ang powerhouse teams sa iisang grupo.
• Mandurugas talaga mga Pinoy - Ang daming anomalya talaga. Parang empty victory tuloy ito. Proud na sana ako kaso the more na mag imbestiga ako, the more na may nakikita akong kaduda-duda. Nandugas nga ba tayo?
• Walang Lebanon - Isa sa mga tormentors ng Pilipinas sa mga nakaraang edition ng FIBA Asia ay ang Lebanon. Gifted sila ng mga matatangkad na players na malalaki ang katawan. May isang NBA player sila at maraming mga Americans of Lebanese descent na magpapahirap sa Pinas. Swerte at walang Lebanon kung hindi kasama sana natin ngayon si Pong Pagong sa kangkungan.

Ang tournament na nagdaan ay gaganapin dapat sa Lebanon. Originally sila ang napiling host. Kaso na-ban ang Lebanon ng FIBA kaya nilipat sa Pilipinas. Kung ito ay natuloy lang sa Lebanon, malamang hindi na tayo nakaabot ng 3rd round. Or if makaabot man, gutay-gutay na mga katawan natin. Hindi sa binabastos ko mga players natin. Saludo ako sa kanila at napahanga ako sa pinakita nilang lakas. May will sila para manalo. Talagang pinilit nila ang manalo at makamit ang inaasam nating tagumpay.

Maski isa sa mga gagong ito hindi makadunk.

Pero wag na tayong maglokohan pa. Pang matatangkad ang laro na basketball. Nakita niyo ba hirap na hirap tayo kay Haddadi. Eh putanginang bangko yan sa NBA. Paano na kung makalaban na mga Europeans na may mga certified NBA stars? Baka gawin tayong mga bunot doon. Mamaya magalit si Lebron James pag madulas ang hudas na yan, pagdiskitahan mga Pinoy ibubuslo tayo ng gagong yan sa inidoro. Hindi ko naman sinasabi na kalimutan na ang basketball. May mga gustong magbasketball, ok fine. May liga tayo sige laro lang sa PBA. Pero huwag naman sumobra na kalimutan na ang ibang sports. May football, swimming, tennis, track and field at gymnastics din. Binibigay din nila ang puso nila para bigyan ng parangal ang Pilipinas. Alisin ang mentalidad na "matalo sa lahat wag lang sa basketball." Dahil sa tontong basketball na yan hindi makahanap ng pondo ang ibang NSA sa atin. Tingnan niyo contingent natin sa darating na SEA games sobrang konti. Daig pa tayo ng Laos at Cambodia na maraming atleta ipapadala. Tayo hamak naman na mas maunlad sa mga gunggong na yan mas madami pa members ng basketball team natin sa buong contingent. Dahil sa basketball.

At pagdating sa FIBA World Cup aasahan na mananalo doon at marereplicate ang tagumpay? China at Iran ay mga clowns sa FIBA World, Pinas pa kaya? Huwag na tayong maglokohan pa!