Showing posts with label SBP. Show all posts
Showing posts with label SBP. Show all posts

Tuesday, October 3, 2023

Leadership Philosophy Ni Chot Reyes Ay Walang Kalatoy-Latoy

Last two minutes na.

Sabi ko na nga ba eh. Kagaya ng maraming mga kababayan natin na nagmamando sa atin itong si Reyes ay kagaya nila na puro kayabangan lang. Ang requirement ba sa atin para maturingang leader ay maging mayabang lang? Dapat nating itaas ang standards para naman umunlad tayo. 

Ayon kay Banchot, hindi daw naaayon sa Pilipino ang Euro style dahil nababagay lang daw ito para sa mga matatangkad at wala nang panahon para yan ay pag-aralan natin. "You can't out-Euro the Euros", sabi ng magaling na coach. Talagang megamind. 

Diyan makikita na kung anong klaseng leader si Banchot. Ito yung tipikal na leader sa Pilipinas. Yung malakas lang ang boses at malakas ang loob na magmando at mag-utos. Yung mayabang na pag kinontra mo eh pepersonalin ka at aambahan ka na parang susuntukin ka.

"Sino ka para kwestyonin ang aking God-given at divine right para magpatakbo dito? Ikaw ay susunod sa aking mga utos dahil ako ang amo niyo!"

Ganyan sa atin, ang leadership ay minamana. Tayo ay mga alipin nila na na-inherit sa tatay nilang Datu at kailangan nating sumunod sa anak, ang bago nating amo. Tingnan niyo sino hinahanda ni Banchot, walang iba kung hindi yung anak niyang bakla. Nakahanda na si Josh Reyes para magmando sa national team balang araw. Kaya inaayos ni Chot Reyes ang position niya sa MVP Group para sa kasiguruhan ng anak niya dahil ang anak niya ay walang alam sa buhay at siguradong hindi kayang mabuhay sa tagilid na lupa dahil mula noon hanggang ngayon na sanga-sanga na ang bulbol ay umaasa pa rin sa mga magulang.

Bukod sa pagiging coach sa basketball, sabi ni Chot Reyes siya rin ay business coach na nagbibigay ng motivational seminars at career advise sa corporations. High level pala na motivational coach ito kaso may problema. Malaking problema. Sablay ang kaniyang philosophy.

Bakit sasabihin ni Chot Reyes na hindi nababagay sa atin ang Euro style kung hindi pa niya ito lubusang naiintindihan? Maaaring tama siya ng bahagya dahil ang mga bigs natin ay walang 3 point shooting maliban na lamang kay Kai Sotto na alam nating may tira sa labas. Hindi man siya maituturing na sharp shooter pero may tira siya sa labas at siya ay tipong hindi pababayaan makatira ng maluwag. Kung sila Junmar Fajardo at Edu, baka nga maging katawa-tawa lalo na pag alam ng mga kalaban natin na sila ay mga walang kumpiyansa na tumira sa labas eh bibigyan sila ng malaking agwat at pipiliting tumira habang hinaharangan ang mga passing lanes. May konting variation siguro sila na puedeng subukan kagaya ng pagtira lang sa malapit para mapilitan na sundan sila ng kanilang mga bantay nang sa gayon ay hindi masira ang flow ng ofensa. 

Again, masiyado yatang defeatist ang motivational speaker na ito at lagpak ang leader na ito pagdating sa communication dahil sa kaniyang defeatist na nature.

Isa sa mga bagay kung bakit madaming nati-trigger sa coach na ito ay ang kaniyang communication or lack thereof. May malaking pagkakaugnayan ang pagiging effective communicator at pagiging effective na leader. Kung poor communicator ka, maiinis at madidisillusion ang mga tao na tumitingala at umaasa sa iyong leadership. Balikan niyo ang mga bukang-bibig ng taong ito sa lead up to the FIBA World Cup at during the tournament na din. Madaming nagalit sa kaniyang "we don't need to this game," o kaya sa "its a learning experience." Importante na i-filter mo ang sasabihin mo. Bago ka humarap sa media pagisipan mabuti, ang sasabihin ko ba ay bagay na dapat malaman ng mga supporters? Ang "we don't need to win this" na statement niya ay hindi naunawaan ng mga tao. Dahil yun ang maling audience. Paano mauunawaan yan ng mga taong nagbayad ng tiket at naglaan ng oras para lang panoorin ang minamahal nilang national team tapos ang sasabihin ng coach ay we don't need to win this?

Lagpak din sa emotional intelligence ang gagong Banchot. Dahil sa mababa ang emotional intelligence ng baby boomer na ito ay laging mali-mali ang sinasabi sa harap ng media kaya maling communication ang nacoconvey sa publiko. Kaya mababa ang trust rating ng hayop na ito kaya ang lakas ng pag-boo sa kaniya ng mga fans tuwing pinapakita ang mukha niya sa monitors at pag tinatawag ng announcer ang kaniyang pangalan. Itong pag-boo sa kaniya ay nakapagbigay ng confusion sa mga manlalaro lalo na kay Jordan Clarkson na obvious na hindi niya nasusundan ang mga kaganapan. Siguro ngayon ay nagbasa-basa yan at matalino naman siya kaya malamang alam na niya na ungas si Chot Reyes.

At dahil sa kakulangan sa emotional intelligence ang naging sanhi sa kaniyang poor decision making sa laro. Bukod sa kulang siya sa karanasan dahil hindi naman siya naglaro ng basketball sa mataas na level, iyakin pa kaya laging kabobohan ang mga decision niya. Kagaya na lang noong i-substitute niya si Kai Sotto noong humahabol sila laban sa South Sudan. Nang mawala si Kai Sotto, nakahinga ng maluwag ang kabilang koponan at nakarecover. Balik ang tambak. Buti na lang bobo coach nila!

Isa pang palpak na decision ni Banchot ay ang pagbabangko niya kay Kai Sotto at Ravena laban sa Dominical Republic. Si Ravena ay matalinong point guard na nakatulong sana ng malaki dahil sa exposure niya sa international style of play pero binangko in favor of boyfriend Pogoy. At si Kai Sotto sana ang naging sagot nila sa issue ng rebounding.

Wala rin humility ang tarantadong ito dahil sa opening pa lang ng article na ito sinabi ko nang mayabang ang hudas na ito. Malaki ego nito kaya nagpumilit na siya ang mag coach sa national team eh. Ganyan lang yan. Ang humility ay isa sa mga importanteng katangian ng isang leader. Ito ay isang bagay na hindi mo makikita sa taong nagsusuot ng napakamahal na suit.

Asa ka pa na may creativity ng gagong ito. Wala siya nito. Walang karanasan sa paglalaro ng basketball kaya saan siya huhugot ng creativity para masolusyonan ang mga problema ng team? Hindi nga magbigay ng oras para pagaralan ang ginagawa ng mga kalaban kagaya ng Euro style! Talagang walang creativity ito! At dahil sa tinatamad siyang aralin ang Euro style, hindi rin niya alam kung paano solusyonan ito! At pabalik-balik tayo sa problema nang natatalo. Kahit matalo ka ng 30 o 7 puntos, pareho pa rin na talo yan!

Problem solving skills lang meron ito. Not!

Lagpak lalo! Ilang ulit na ba nangyari yan na hindi natin madepensehan ang mga European teams? Ilang beses na tayong tinalo ng Angola sa parehong sistema na ginamit nila sa atin at wala tayo solusyon doon? Kung ikaw ay fanboy ni Chot na ipipilit na may problem solving skills ang amo niyo, wala na akong magagawa sa iyo dahil ikaw ay isang gunggong! Walang gamot sa kagunggongan! Dapat sa iyo ibaon ng buhay bwisit!

Ayon sa Wikipedia ang integrity ay - The practice of being honest and showing a consistent and uncompromising adherence to strong moral principles ang values.

Tingnan nga natin. 

Honest. Wala. Madaming tinatago at ayaw magpakatotoo. Ayaw pa rin aminin hanggang ngayon na siya ang nagpatalsik kay Tab kagaya ng ginawa niyang pagpapatalsik kay Toroman.

Ang moral principles at values naman niya ay ang moral principles at values na pinapakita ng mga ruling class sa Pilipinas. Yung may double standard na laging sinisigawan maliliit na tao pero mabait sa mga taong tinuturing nila na mga kapantay nila. Ito yung mga taong makikita mong nangaalipusta sa mga kawawang security guards sa atin at iba naman ang magiging position pag makaharap sa similar na situation kung ang taong nakabangga nila ay Mestizo o Chinoy. 

Walang kwenta ito putanginang ito.

Wala na rin tayo maaasahan sa SBP. Ang samahang ito ay binubuo ng mga taong kagaya ni Chot Reyes. Mga taong walang vision, karanasan at totoong kakayahan. Matulog na lang tayo. 


Saturday, September 16, 2023

Walang Kinalaman Ang Chemistry

Sino ang basketball megamind sa Pilipinas?

Itong chemistry ay hindi sanhi ng pagkabigo ng Pilipinas sa international tournaments. Ilang beses itong inuulit-ulit sa media at laging talking point ng kung sino mang mapipiling coach. Ito ay palusot na naka-laminate na at laging nilalabas na parang Get Out Of Jail card tuwing mabibigo at magpapakita ng super diyahe na display sa mga tournaments. The best explanation is the simplest one. Ayaw na kasi nating mag analisa at mag-isip dahil sa matinding katamaran na ingrained na sa ating cultura at dala na rin ng sobrang kabobohan.

Kaya tuwing olats ang laging talking points ay lack of preparation time, lack of team chemistry. Minsan nasasali pa ang officiating sa listahan ng mga grievances at palusot ng mga poncio pilatong coach natin na brilliant tactician at basketball mastermind sa isip lang nila. Akala mo naman kung pabor sa atin ang tawag ng mga referee ay mananalo pa rin tayo. Wala ka magagawa sa superior na offensive rebounding at outside shooting ng kalaban natin. At kung wala kang magandang defensive strategy eh mas lalong sasarap ang shooting ng kahit sinong makalaban natin.

Ito isipin niyo. Lahat ng bansa ay wala rin panahon at oras na mag-ensayo at magsanay ng matagal na panahon. Ang national team ay hindi kagaya ng basketball club na naglalaro sa isang tournament at magkakasama ng matagal na panahon at may oras para magamay sa mga complicadong offensive strategy kagaya ng triangle offense. Ang Chicago Bulls ay inabot ng tatlong taon para masanay at magamay ang strategy na yan. Sa international tournaments meron ka lang 3 lingo na pagkakataon para magsanay at 4 lingo para maglaro at gamitin ang inyong mga natutunan.

Yan ang realidad ng international basketball at magagawa mo lang ay kung ano mang humanly na magagawa mo. 

Ang Pilipinas kung tutuusin ay may naghahanda ng mas maaga kung ikukumpara sa ibang bansa. Itong nakaraang World Cup Basketball, sumali pa sa pocket tournaments sa China. Ginamit pa ang SEA Games para mag training. Ginamit pare-parehong players dahil may iisang pool na unti-unting binabawasan habang lumalapit ang tournament. May sapat na oras tayo na napaghandaan yan. Noong 1998 ay nagsama pa ng 2 taon.

Mas mainam na matuto ang team ng offensive strategy na makakabasag at sa mga defensive strategies na maaaring gamitin. Dapat may offensive strategy na magagamit laban sa 2-3 zone, 3-2 zone, man to man, full court press. Ang man to man at full court press ay ginagamit sa professional leagues kagaya ng PBA kaya madaling makakapag-adjust ang mga players ng Pilipinas lalo na at puro professional ang gusto nating ipadala.

Noong Jones Cup na sinalihan natin mga 2008 at ang ginamit ng basketball mastermind ay ang Megamind ng basketball sa Pilipinas na si Yeng Guiao. Yung sobrang galing na coach hindi naniniwala sa regular na starting five basta sino hugutin niya sa bench para mag start sa team niya yun na yun talagang Megamind naubos buhok sa sobrang tindi na radiation sa utak niya. Hindi niya kayang basagin ang zone defense ng kalaban kasi puro bwakaw pinadalang player kaya hindi makascore sa transition. Mga player niya kagaya ni Cyrus Baguio na inuuna porma ayaw ipasa ang bola sa una para maka-score sa fastbreak. Sobrang megamind talaga. Yan ang madami tayo mga basketball megaminds.

Sa nakaraang World Cup Basketball ang ating basketball genius na si Chot Reyes puro na naman chemistry ang palusot. Eh kung titingnan mo mabuti ang dahilan ng pagkatalo nila ay dahil sa individual errors. Walang kinalaman sa chemistry. Ang gusto ata ng basketball scientist na si Chot Reyes ay magsuot ng labcoat ang mga players at magtimpla ng mga chemical sa court eh. 

Individual errors, uulitin ko. At ang individual errors ay sanhi ng low basketball IQ ng mga player. Kung tutuusin ay hindi naman kasalanan ng mga basketball megaminds natin yan. Yan ang kasalanan basketball culture sa Pilipinas na dapat i-correct ng basketball governing body kagaya ng SBP. Balikan niyo grassroots at gabayan ng mabuti mga kabataan at coaches. Diyan manggagaling future players at balang araw maging totoong mga megaminds ng basketball ang mga hudas na yan. 



Classic Catch 22 - Kawawang Pilipinas Ang Bansa Ng Mga Ugok!

Sa kalaunan, kawawa ang taong bayan. Naging laruan lamang ng mga tarantado at gagong bugok ang bayan natin. Ayaw natin sa Duterte, ngayon ka...