Skip to main content

Pilipinas contra Iraq - Isang boring na engkwentro!


Wala nang mas boboring pa sa isang football match kung saan ang isang koponan ay nagpunta lang sa laban para magkalat ng katarantaduhan. Yan ang nakikita natin pag nakakalaban natin noon ang mga bansa na kagaya ng Cambodia at Laos. Talagang gusto lang nila mang-asar. Siempre tayo na mga World Class at powerhouse ay talagang kinatatakutan ng mga bansang yan diba? Kaya naman pag ang isang powerhouse team sa football na kagaya natin ay naglalaro na parang mga tapakan, eh nakakahiya yan diba?

Nitong nakaraang Viernes ika-22 ng Marso taong 2024, isang powerhouse team na kagaya natin, ang Pilipinas na umaabot sa Third-Round ng AFC World Cup Qualifiers kahit na walang development program, walang matinong domestic league, walang training facilities, walang grass roots development at walang pake sa football, ay nagpapakita ng kabanbanan laban sa mga minnows na Iraq! Anong klaseng kagaguhan ito? Anong klaseng kataksilan sa bayan ang ginagawa ng ating football team na maglaro ng wala ang puso ha? 

Puera biro, masakit talaga sa mata ang laro ng ating Pambansang Koponan sa Football. Pero yan ang klase ng laro na kaya nating ipakita ngayon dahil diyan talaga ang estado natin. Sa katunayan, mas malala pa diyan kung hindi tayo nagrerecruit ng mga Fil-Foreign dahil sa Pilipinas, sa kahit anong larangan ay hindi natin alam kung paano mag develop ng sarili nating talento. Yan ang napapala sa sistema ng palakasan, dynasty, politica, katamaran at corruption.

84 minutes sa laban, walang ginawa ang Pilipinas kung hindi ilagay ang sampung player nila sa harap ng goalkeeper natin. Ang instructions nila ay sipain palayo ang bola sa nagiisang striker at sana palarin na siya ay maka-goal. Kung hindi, ok na yun basta ilayo ang bola sa goal ng kalaban. Masakit sa mata yan. Sa football kailangan mo maka-goal para manalo. At yan ang ginawa nila. Maraming heroic saves ang mga defenders at goalkeeper natin na si Neil Etheridge. Pero sa 84th minute, nakagoal din ang Iraq sa husay ni Muhanad Ali. Yun lang ang kailangan nila para makuha nila ang 3 points at panalo.

Ito ang dapat natin tandaan. Kahit anong heroics ang gawin ng ating defenders, lalo na ang goalkeeper natin ang maaalala lang ng mga tao ay kung sino ang nakagoal. 

https://indiosbravos.mixlr.com/events/3280456


Comments

Popular posts from this blog

Sa sabungan lang nangyayari yan.

Masaya na ako sa mga nangyari sa football team natin. Kahit na hindi tayo nag-advance sa 3rd round ng FIFA World Cup Qualifiers, kontento na ako sa pinakita nila. Medyo malas lang at mashadong malakas ang team na nakaharap natin. Pinagdarasal ko noon na South East Asian team na lang sana kagaya ng Singapore or Indonesia. Phil Younghusband Mga walang kwenta naman yang Singapore tingnan mo mga players nila pinagbibili nila. 95% Chinese ang population ng Singapore pero sa team nila 2 lang ang Chinese doon, mga taga mainland China pa. Walang kwentang bansa yan maliit lang yan. Puro expats lang naman ang laman ng Singapore, tingnan mo nga na-outnumber ng mga Pinoy fans ang fans ng Singapore. Maski yung basketball team nila na Singapore Slingers pag may HOME game ang mga nanonood mga expats na kampi sa visiting team. Joke ang sports sa Singapore dahil ang mga Chinese Singaporean mas interesado sa pagpapayaman at pagnenegosyo. Kaya kailangan nilang bumili ng players para lang may mag rep...

Mga Tibo - May titi ba kayo?

Ang mga hipokritang babae na galit na galit sa mga lalake pero sila naman gustong maging lalake. May advantage nga sila pagdating sa pagpapaligaya ng mga babae dahil alam nila kung ano ang gusto ng babae. Dahil babae din sila eh. Kaya alam nila kung paano romansahin ang babae, kung nasaan ang kiliti, saan isusuot ang dila para hanapin ang tinggil. Marunong silang makinig sa mga sinasabi ng mga babae, yan ang isa pang advantage nila sa ating mga lalake. Tayo may selective hearing, maririnig lang ang gusto nating marinig. Wala tayong pasensya makinig sa pagngawangawa at kung ano pang mga reklamo nila sa buhay na pwede naman sila na ang kumilos. Ang tibo nakikinig yan, at kikilos pa sila para lang mapasaya ang babae nila. Kaya noon sa MIRC may nakausap akong tibo at nagpanggap akong babae. Sobrang dumi ng isip ng mga putanginang yan. Sobrang bastos din manligaw, talagang diretsahan sila. Sama daw ako sa kanya didilaan niya puki ko, paliligayahin ako etc etc. Putangina tinigasan din ako...

Kulelat Ang Pilipinas Sa FIBA Asia: SINO ANG MATAPANG NA LALABAN NG PUSTAHAN SA AKIN?

Napanood ko Gilas Pilipinas Puso clip. Pweh. Pinapakilala nila sarili nila. Kung saan sila lumaki, saan sila galing at kung para kanino sila lumalaban. Panoorin niyo. Designed yung video para magpatindig ng balahibo at magpaalsa ng damdamin. Mga engot talaga mga Pinoy pagdating sa basketball. Mahilig mag-romanticize ng basketball exploits na puro kabiguan lang ang dinudulot. Parang yung "We Believe" na slogan noong 2007. Nike nag tapon pa ng pera para sa mga posters at promo gigs para i-promote ang we believe basketball journey nila. Maganda pa naman yung grupo na nakuha nila para sa tournament na yun tapos hindi man lang umabot ng semis! Tinawag pa nilang group of hope, hopeless pa rin sa bandang huli! Laban para sa bayan! Sabi ni Chot Reyes sa isang interview na handa daw magpakamatay ang mga players niya dahil para sa bayan na daw. Ano? Magda-dive sila para sa bola? Magpapasahod sila? Haharangan nila mga rumaragasang higante? Para saan? Para sa bayan? Wala mapapala a...