Monday, August 12, 2013

Huwag Na Tayong Maglokohan

Ang basketball ay laro ng mga matatangkad. Height is might. Tanongin niyo kahit sinong coach. Si Tim Cone nga noon sabi niya sa media kung bakit niya kinuha si EJ Feihl para sa 1998 Centennial team - "You can't teach height." Banban si EJ Feihl. Mabagal kumilos, walang IQ, walang boxing out. Pero naniniwala siya na maituturo naman ang mga bagay na yun. Pero hindi mo matuturuan ang isang tao na tumangkad. Kahit itali mo yung titi niya sa poste, tapos hilahin mo, hindi pa rin tatangkad yan. Titigas lang ang titi niya kung may dumaang chicks. Kagaya ng nangyari noong inter-barangay. Nasa foul line yung kalaban namin na kilalang manyakol sa lugar namin. Sa likod ng goal, may sari-sari store. At habang nasa foul line siya may dumaang chicks na naka miniskirt at ohh lala ang ganda. Bumili siya sa tindahan ng kendi, at habang titira na yung manyakol sumigaw ako ng "Uy, tsiks! Tsiks!" Kaya gumaya mga tao sigawan din ng tsiks para madistract yung player na titira ng free throws. Nagmintis siya. Pagbaba niya nakabaluktot na siya kasi yung titi niya biglang tumigas. Titi lang ang kayang pahabain sa Pinoy.

Ito mangyayari sa atin sa FIBA World Cup.
Kung hindi importante ang height, bakit pa tayo nag arkila ng mersenaryo kagaya ni Marcus Douthit? Kung wala si Douthit, hindi tayo makakalabas sa grupo natin ng buhay. Kung nakapaglaro lang si Douthit laban sa Iran hindi sana tayo nagkaproblema kay Haddadi sa ilalim. At may option sana ang play natin para makatira tayo ng maluwag sa labas. Sobrang dali ng panalo ng Iran. Ibigay kay Haddadi ang bola sa ilalim, itataas niya lang yung mahabang braso niya tapos isusubo ang bola sa ring. Pinaglaruan nila tayo. Sa depensa naman alam nila na punong puno ng mga shooter ang Pinas kaya tinao nila ang shooters natin at hinayaang sumalaksak sa ilalim sila Alapag, Tenorio at Castro. Ididistract lang sila ni Haddadi. Nakatikim din ng mga butata ang mga gwardiya natin lalo na si Catro. Height is might kasi. Wag na ipagpilitan.

Ang unang assignment ni Toroman, na dating national team coach, ay maghanap ng American import na pupunan ang position na kulang na kulang ang Pilipinas. No brainer ito. Ito ang center position. Hindi magiging competitive ang Pilipinas kung aasa lang tayo sa 6'7 na gaya ni Thoss. Si Asi Taulava ilang beses nang pinilit na maglaro para sa team tuwing lalahok tayo sa international tournament. Ang mga point guards natin parang kabuti sa dami, pero ang matangkad at magaling na center ay mahirap hanapin. Para kang naghanap ng tisay na tindera sa palengke.

Pukingina kang gago ka kung ipagpipilitan mo na puso ang kailangan, hindi height. Gonggong kang ugok ka, isa kang bobong walang pinagaralan. Mahina ang utak  mo at ikaw ay inutil kaya naghihirap ka ngayon sa buhay putangina ka. Oo, nakaabot sa finals ang Pinas. Oo, natalo ako sa pustahan. Pero tingnan natin ang mga variables kung bakit successful ang campaign ng Pinas. Isisimplify ko ito para sa mga bagong customers natin dito na mga taga squatters area. Gagawin kong point form para madaling intindihin at basahin ng mga tamad at bobong gonggong na mga kababayan natin.


  • Host kasi tayo - Huwag na tayong maglokohan. Dahil tayo ang host, tayo ang pumili ng grupo sa first round. 
  • China, Iran at Korea sa iisang grupo - Kababalaghan? Huwag na tayong maglokohan. Siguradong may anomalyang nangyari sa bunutan. Pinagsama ang tatlong powerhouse na yan para magkaroon sila ng mga talo.
  • Marcus Douthit - Tulad ng nasabi ko sa taas, kung wala si Douthit siguradong nahirapan tayo sa KSA, Qatar at Jordan. Hindi lang nahirapan... malamang natalo pa. At siguradong hindi na tayo umabot sa semis para makaharap ang South Korea. 
  • Home town decisions - Huwag na kayong magkunwari. May mga tawag ang referees na pabor sa atin. Ito ang tinatawag na hometown decisions. Hindi ito daya, pero ang bawat tawag ng referee ay papabor talaga sa atin dahil bahay natin ito eh. Psychological yan.
  • Parang may anomalya talaga - Hindi ba kayo nagtataka na ang Group A kung saan ang Pinas ay puro mga banban? Sa Group B Japan lang din ang pinakamahirap. Parang nakadesign lahat yan para magkaroon ng "easy path" ang Pilipinas papuntang finals. Kung ang China napunta sa Group D eh di sana nasweep nila yun, dumami pa ang panalo nila at mas gumanda sana ang placing nila. Yan ang iniiwasan ng Pinas. Mautak ang nakaisip na pagsama-samahin ang powerhouse teams sa iisang grupo.
  • Mandurugas talaga mga Pinoy - Ang daming anomalya talaga. Parang empty victory tuloy ito. Proud na sana ako kaso the more na mag imbestiga ako, the more na may nakikita akong kaduda-duda. Nandugas nga ba tayo?
  • Walang Lebanon - Isa sa mga tormentors ng Pilipinas sa mga nakaraang edition ng FIBA Asia ay ang Lebanon. Gifted sila ng mga matatangkad na players na malalaki ang katawan. May isang NBA player sila at maraming mga Americans of Lebanese descent na magpapahirap sa Pinas. Swerte at walang Lebanon kung hindi kasama sana natin ngayon si Pong Pagong sa kangkungan.

Ang tournament na nagdaan ay gaganapin dapat sa Lebanon. Originally sila ang napiling host. Kaso na-ban ang Lebanon ng FIBA kaya nilipat sa Pilipinas. Kung ito ay natuloy lang sa Lebanon, malamang hindi na tayo nakaabot ng 3rd round. Or if makaabot man, gutay-gutay na mga katawan natin. Hindi sa binabastos ko mga players natin. Saludo ako sa kanila at napahanga ako sa pinakita nilang lakas. May will sila para manalo. Talagang pinilit nila ang manalo at makamit ang inaasam nating tagumpay.

Maski isa sa mga gagong ito hindi makadunk.
Pero wag na tayong maglokohan pa. Pang matatangkad ang laro na basketball. Nakita niyo ba hirap na hirap tayo kay Haddadi. Eh putanginang bangko yan sa NBA. Paano na kung makalaban na mga Europeans na may mga certified NBA stars? Baka gawin tayong mga bunot doon. Mamaya magalit si Lebron James pag madulas ang hudas na yan, pagdiskitahan mga Pinoy ibubuslo tayo ng gagong yan sa inidoro. Hindi ko naman sinasabi na kalimutan na ang basketball. May mga gustong magbasketball, ok fine. May liga tayo sige laro lang sa PBA. Pero huwag naman sumobra na kalimutan na ang ibang sports. May football, swimming, tennis, track and field at gymnastics din. Binibigay din nila ang puso nila para bigyan ng parangal ang Pilipinas. Alisin ang mentalidad na "matalo sa lahat wag lang sa basketball." Dahil sa tontong basketball na yan hindi makahanap ng pondo ang ibang NSA sa atin. Tingnan niyo contingent natin sa darating na SEA games sobrang konti. Daig pa tayo ng Laos at Cambodia na maraming atleta ipapadala. Tayo hamak naman na mas maunlad sa mga gunggong na yan mas madami pa members ng basketball team natin sa buong contingent. Dahil sa basketball.

At pagdating sa FIBA World Cup aasahan na mananalo doon at marereplicate ang tagumpay? China at Iran ay mga clowns sa FIBA World, Pinas pa kaya? Huwag na tayong maglokohan pa!



Sunday, August 11, 2013

Mahilig Sa Basketball Pero Ang Basketball Walang Hilig Sa Iyo

Natalo ako sa pustahan at sa unang pagkakataon sa buhay ko, ok lang na matalo dahil kahit papaano ay panalo pa rin. Pag pumupusta ako sa mga laban ni Pacquiao lagi akong tumataya sa kalaban. Kapag nanalo si Pacquiao, sunog ang pera ko. Ok lang yun dahil panalo pa rin. Kung matalo naman si Pacquiao, triple naman ang pera ko. Natalo nga ang kampeon mo, doble naman ang pera mo, tapos may pang beerhouse ka na para mag 2 rounds ng kantot sa VIP kaya kahit papaano saya-saya ng buhay! Kaya nga walang suicide bomber na Pinoy dahil kung magpakamatay sila, hindi na sila makakapag beerhouse. Isipin niyo kung boring ang buhay ng mga Pinoy kagaya ng mga Arabo, alukin mo ng suicide bombing missions para kumita ng pera at magkaroon ng 7 virgins sa paraiso eh di lagot tayo. Buti na lang at may beerhouse at humihirap ang ekonomiya natin. Dahil sa pagbagsak ng ekonomiya, maraming mga tisay ngayon ang naghihirap at kumakapit sa patalim. Walang suicide bombing dahil ang saya-sayang mamuhay sa Pilipinas!


Naniniwala naman talaga ako eh. Ahihihihi.
Ngayon natalo ako sa pustahan na hindi makakapasok sa top 8 ang Pilipinas. Dead wrong ako sa aking pusta pero ok lang din dahil pasok naman ang Pinas sa World Cup ng basketball. Panalo pa rin. Laging win-win ang kinalalabasan. Parang pagpunta sa beerhouse sabi nila nasasayang lang ang pera doon. Pero panalo pa rin basta panalong chicks ang pipiliin mo. Lumipad ang P3000 pero bumulwak naman ang tamod sa puki ng napakagandang chickas. Kung hindi ko binulwak ang tamod, naging kaong pa ito at lolobo ang betlog. Delikado sa prostate cancer kung hindi ka makakakayog ng atleast 2 times a week. Itanong niyo pa sa doctor, advise ng mga yan kumantot ng dalawang beses minimum. Kung may regla shota or missis mo, nandyan ang mga pokpok para pangalagaan ang ating kalusugan. Kung ikaw naman ay naubusan na ng chicks sa beerhouse at ang natitira na lang ay kamukha ni Pokwang at utog na utog ka na kailangan mo na talaga ilabas ang tamod mo, doon ka natalo. Uwi ka na lang at magsalsal para bukas may P3000 ka pa.

Naalala ko noong high school pa ako at napasali ako sa varsity team ng school namin para sa basketball. Ang pangalan ko biglang nakilala sa lugar namin dahil napapanood na nila ako sa mga inter-baranggay leagues at alam nila na may ibubuga ako. Mga bata nanonood sa mga practice namin at pagkaempake na ng mga gamit namin, sila naman ang maglalaro at gagayahin ang mga galaw ko. Mga tambay inaabangan ang umpisa ng interschool league at may kanya-kanya silang analysis kung ano ang tamang taktika at strategy na gagamitin ng bawat koponan. Lagi nila akong sinasabihan kung ano ang dapat kong gawin pagnaglalaro, huwag kabahan, huwag matakot. May mga nagpupustahan kung sino ang magkakampyon. Sa lahat ng sports na paglalabanan, basketball ang inaabangan. Kaya iba rin ang pakiramdam kapag nasali ka sa interschool tournament. Mas mataas pa ito sa mga inter-baranggay. Ang inter-baranggay mga galisin mga putanginang yan. Naghuhugot pa ang mga putangina ng mga taga ibang baryo. Mga referees nakakapikon at walang alam. Mga organizers at officials mga corrupt at mukhang kwarta.

Jason William
Kami na siguro ang may pinakabanban na koponan. Ang eskwelahan namin ay bagsakan ng mga rejects ng ibang school. Maliit lang at iilan lang ang estudyante. Co-ed ang eskwela namin at ang seniors ay wala pang 30 na estudyante. Ang mga lalake ay outnumbered pa ng mga babae kaya sa 15 na lalake sa section namin at pagkatapos mong ibawas ang mga bakla, pandak, lampa at ogag ang matitira na lang ay 6 na lalake na fit para maglaro ng basketball. Dahil sa lakas ng aming desire na sumali sa inter-school athletics carnival na ginaganap kada-taon, nirecruit namin ang mga juniors para makahanap pa ng ibang mga manlalaro. Ang banban talaga ng team namin. Ang aming center ay may bigote na anak ng may ari ng funeraria. Parang robot kung gumalaw buti na lang kahit papaano may shooting. Shooting guard namin ay adik at parang bangkay na sa kapayatan, malalim ang mata, kulay kalabaw at hiwa-hiwalay ang ipin. Madalas nakikita sa tambayan, papasok lang tuwing may exam. Power forward namin ay baboy. Putanginang walang patawad pagdating sa pagkain ubos ang kanin at pechay sa kanya. Kalahati ng team ay mga lasenggero at nagyoyosi. Maniwala kayo, ako lang ang matinong player.

Dalawang linggo bago nagumpisa ang liga kami ay nag eensayo na. Buong araw kami nasa basketball court. Hindi na kami pumapasok. Kami ay exempted. Ganyan kabulok ang eskwela namin, ang eskwela ng mga rejects at kick out. Mga adik, magnanakaw, bakla, lasenggero. Kahit babae mga kick out ng ibang eskwelahan. Mga pokpok putanginang yan 14 years old pa lang laspag na. May isang pokpok nga sa eskwela namin legendary ang kanyang kapokpokan. Pinilahan siya ng isang buong basketball team ng rival school. Totoo ito!

Anyway, back to the story.

Ngayon na may team na kami na puro mga siraulo at mga adik, kailangan naman namin ng coach. At dito nagiging palpak ang sistema sa Pilipinas. Ang pagpili ng coach sa high school level, maging sa baranggay level ay katawa-tawa. Kinuha naming coach, sa rekomendasyon ng isang ponsyo pilato sa team namin, na pinakamayaman at maimpluwensya ay walang iba kung hindi ang tropa niya. Ang tropa niya na ito ay kilala sa lugar namin dahil naglaro din siya sa nakaraang inter-school tournament. College na siya noon at nagaaral sa UST kung saan siya bangkusay ng UST Team B. Bansot siya - maigsi ang biyas. May alam ba sa basketball? Ang maikling sagot - WALA.

Nakita niya titi ni June Mar Fajardo kracken sa laki.
Putanginang gagong coach yan putanginang tuwing naaalala ko naglalaway ako at nagdidilim ang paningin ko parang bubula ang bunganga ko. Dalawang linggo kaming nagtraining. Jogging sa umaga, calisthenics at laro-laro. Tanginang yan. Pag may dumating na mga dayo, lalabanan pero hindi niya palalaruin ang team niya. Siya, ang coach, ang maglalaro kasama ang ibang mga tropa niya na hindi kasali sa school team. Kami manonood lang. Ano natutunan namin? Wala. Kaya binangga ko siya, nireklamo ko sa prinsipal. Putanginang yan kamag-anak pala siya ng prinsipal namin kaya ako ang natalo. Ginawa akong bangkusay. Ang pangalan ko ngayon ay kilalang bangkusay at banban. Hanggang ngayon maaalala nila na ako yung magaling sa inter-baranggay pero bangkusay sa inter-school. Maluha-luha ako nakaupo sa bench katabi ng nagtitinda ng sago at gulaman. Mangiyak-ngiyak ako pag nilalapitan ako ng mga kaibigan ko at mga well wishers - "Ok lang yan pare, makakalaro ka rin." Putanginang coach yan na hanggang yabang lang.

Naeliminate kami at ang tinalo lang naming team ay isang school na humuhugot ng mga janitor. Tanginang yan parang mga robot kung kumilos at mga bwakaw pa. May mga bigote na, tanginang high school pa lang may mga anak na. Sayang lang at non-bearing game na yun dahil eliminated na rin kami. Nakapaglaro ako dahil yung gagong coach namin nahuli ng dating, kaya pinasok ako sa starting line up ng assistant coach na si Allan. Malaki ang utang na loob ko sa kanya. Huli kong balita kay Allan, pumanaw na daw siya dahil sa sakit na cancer. Kung nasaan ka man, maraming salamat. Sana ay nahanap mo na sa langit yung naputol mong braso para maging kananete ka na ulit.

Sarap maging Pinoy. Yeah!
Palpak na sistema na pagpili ng coach sa Pilipinas. Palpak na sistema. Mahilig nga tayo sa basketball, pero sistemang bulok naman. Hindi lang sa basketball nangyayari ito. Makikita mo rin ito sa ibang sports sa Pinas - Football, badminton, volleyball, swimming etc. May coach na walang alam at experience pero naging coach. Tingnan mo history ng mga coach ng PBA - Dante Silverio, Nat Canson, Tony Vasquez, Cesar Jota, Yeng Guiao at Ryan Gregorio. Mga hindi nagbasketball pero naging coach dahil sa lakas ng kanilang connection. Maglalabas ako ng artikulo sa ibang araw tungkol sa mga putanginang ito.

Naalala ko lang ang naranasan ko sa paglalaro ng basketball sa varsity level. Hindi ito kasing taas ng level ng basketball sa FIBA Asia pero ang passion at puso ay iisa lang. Parehong sakit ang nararamdaman sa pagkabigo, at galak sa pagwawagi. Natutuwa ako sa narating ng Pilipinas sa tournament na ito. Ok maging mali sa pustahan,  pero gaya ng nasabi ko sa taas... win-win ito para sa akin. Natalo nga ako sa pusta, pero panalo pa rin kahit papaano. Sana magtuloy-tuloy sila at talunin ang Iran para mas masarap. Pero kahit matalo, ok lang. Na-exceed ng Pilipinas ang expectations ko.

Mabuhay ang Pilipinas!

Bago ako lumayas, gusto ko lang ibahagi sa inyo ang isang magandang poem. Ito ay alay ko para sa inyo, mga mahal kong kababayan.

Minsan may isang panahon
Minsan may isang tao
Minsan may isang panahon para sa isang tao.

Sasagutin ko rin ang ilang mga tanong sa akin ng aking mga taga-subaybay...


Dapat na ba nating kalimutan ang ibang sports dahil nanalo tayo sa basketball? 

Hindi. Kailangan balanse pa rin ang attention natin. Hindi lang sa basketball lumalahok ang Pilipinas. May sumasali din sa tae kwan do, swimming, tennis, athletics at football. Bigyan din sila ng suporta at pondo.

Height is not might? 

Kung wala si Douthit, walang mararating ang Pilipinas. Team effort ang pinakita nila kagabi laban sa Korea at nanalo sila ng wala si Douthit. Pero hindi aabot sa semis ang Pinas kung hindi dahil sa sakripisyo ni Douthit. Sa mga unang laban ng Pilipinas kung hindi makapukol sa tres, kay Douthit binibigay ang bola para kumuha ng puntos sa ilalim. Height is might sa basketball. Pag retire ni Douthit, maghahanap ulit ng naturalised 7 footer ang Pilipinas. At dapat lang natin gawin yan para maging competitive sa basketball.

Bakit hindi dapat tawaging Gilas ang Pilipinas? 

Dahil ang pangalan ng bansa natin ang Pilipinas. Hindi Gilas, hindi rin Gilas Pilipinas. Nabuburat ako sa mga bobong tanga na naghahawak ng placard na may nakasulat na GILAS. Hindi basketball club ang naglalaro. Ito ang bansa mo. Hindi Gilas ang pangalan ng bansa natin, hindi tayo Gilasians. Pilipinas ito, at Pilipino tayo. Putanginang Manay Pangilinan ito eh. Salamat na nga sa pondo, pero hindi mo mabibili ang bansa namin. Smart Gilas kayo pag Jones Cup, invitational tournaments etc. Pero pag FIBA sanctioned events, Pilipinas ang dalhin na pangalan. Ang Saudi ay hindi lumalahok as Mustafa Sadiq Pork Halal, at ang China ay hindi Ching Chong Fuck Condoms. Dapat alam niyo ang difference.

Powerhouse na ba ang Pilipinas sa Asia?

Hindi. Ang powerhouse teams ay consistently nanalo or nakakaabot sa finals ng high level tournaments tulad nito. Hindi counted ang Jones Cup. Dark horse pwede pa. Kung consistent tayo na ipapanalo mga malalaking tournaments, only then will we be considered a powerhouse.








Sunday, August 4, 2013

Bakit Hindi Aabot Sa Final 8 Ang Pilipinas Sa FIBA Asia 2013 Tournament

Junmar Fajardo
Nanalo ang Pilipinas laban sa Jordan in convincing fashion. Eh di masaya na kayo? Magaling na ang Pilipinas? Huwag muna kayong magdiwang diyan. May kasabihan nga tayo na huwag muna magbilang ng sisiw kung hindi pa nabibiyak ang itlog. Or kung ikaw ay bakla, huwag muna magbilang ng betlog habang nasa parlor dahil putangina ka binabayaran ka sa oras mo mamaya ka na mamakla putangina kang bakla ka ang dumi-dumi ng bunganga mo!

Ang Pilipinas ay nasa Group A kasama ang Kingdom of Saudi Arabia, Chinese Taipei at Jordan. Expected na magtotop ang Pilipinas sa grupo na yan dahil sa previous matches natalo na ng Pilipinas ang mga koponan sa grupo nila. Bumaba na rin ang laro ng mga pangbato ng Jordan na nagpahirap sa Pilipinas sa mga nakaraang edition ng FIBA Asia. Ang Pilipinas din bilang host ay pwedeng pumili ng grupo na sasalihan. Kaya nga naman pinili ng ng Pilipinas ang masali sa Group A para madaling makapasok sa next round. Pero hanggang next round na lang sila at hindi na sila aangat pa. Hindi ito hula, Hindi ito kutob, hindi ito magic, hindi kulam at mas lalong-lalo nang walang divine intervention. Simple lang naman. Makakapasok ang Pilipinas sa second round kung saan maglalabasan ang mga sakit ng Pilipinas. Kilala natin sila. Kabwakawan, over dribbling, bato-tae sa tres, free throw shooting na matatalo pa sa bulag, unnecessary fouls na parang mga bakulaw, walang kadala-dalang turnovers at tamad na depensa. Dagdagan pa ng banban player rotation. Maginit ka sa tres, siguradong pauupuin ka ni Chot Banban Reyes. Hindi makakalabas ng buhay ang Pilipinas sa round 2. At ang betlog ng Pilipinas ay malalaglag sa bunganga ng mga baklang nakanganga.

Group AGroup BGroup CGroup D
Chinese TaipeiHong KongChinaBahrain
JordanJapanIranIndia
Saudi ArabiaQatarSouth KoreaKazakhstan
PhilippinesMalaysiaThailand
Nagumpisa ang laban ng Pilipinas noong August 1 2013 at kanilang tinalo ang Saudi Arabia. Sinundan ng panalo laban sa Jordan, na hindi na kasing lakas ng team na nagtorment sa Pilipinas noong 2006. Nagtandaan na si Rasheem Wright at Abbas kaya tinatalo na sila ng Pilipinas nitong mga nakaraang engkwentro nila.

At natalo lang ang Pilipinas sa Chinese Taipei kung saan lumabas ang sakit ng Pilipinas sa 4th quarter matapos nilang lumamang ng 12 puntos. Pinakita talaga ni Chot Reyes kung gaano siya kabanban. Ano ba maaasahan natin sa mga Atenista? Hanggang yabang lang ang mga yan. Magaling lang sa sindakan pero pagdating na sa labanan super diyahe pala! Nagiinit si Fonacier sa labas, pinaupo. "Ay Larry mashadong mainit yang kamay mo baka mapaso ka, isawsaw mo muna dito sa malamig na tubig. At ikaw naman Jimmy mashado kang magaling. Slow down naman baka pulikatin ka, may laro pa tayo maaga pa sa tournament. Oh Gary take it away! Gabe ano ba? Mashado ka naman masipag sa depensa pahinga ka naman baka masaktan ka pa. Diyan ka muna sa bench MAG UUTOT-UTOT KA MUNA DIYAN!"

Sumobra na sa kompiyansa kaya hinayaang makahabol ang Chinese Taipei hanggang sa lamangan sila sa last two minutes ng laban. Olats na naman. Sa last 5 minuto ng laro tinamad silang magdepensa, nagdribol-dribol at nagitsa ng taeng nakabalot sa diyaryo ang mga players natin. Nasaan na yung pinangakong laban at magpapakamatay? Taiwan yan na umaapi sa mga Pinoy at matagal nang nangbababoy sa teritoryo natin. Akala ko ba magpapakamatay kayo? Putanginang hanggang yabang lang pala. Ito na sana pagkakataon na makabawi man lang tayo sa pangaapi nila sa ating mga kababayan.

Ito ang gagawin ng Pilipinas sa second round.
Yan ang makikita natin sa second round. Dahil sa second round makakalaban na ang mga mabibigat na teams kagaya ng Japan at Qatar. Kaya nga iniwasan ng Pilipinas ang grupo na yan dahil hirap na hirap sila kay Sakuragi at sa Qatar naman na kontrapelo din nila. Nagrereklamo pa nga mga basketball fucktards. Bakit daw puro egoy players ng Qatar, puro mga mercenary at mga bayaran. Bobo! Yan ang hirap sa mga taong walang alam sa mundo. Ang tawag sa mga taong yan ay mga Bedouin. Magbasa, magsaliksik at maglakbay. Tigilan niyo muna ang kakanood ng mga baklanobela sa ABS CBN at GMA7. Nagiging mga gunggong kayo. Ang bobo at ang ignoramus!

At naaamoy niyo rin ba ang naaamoy ko? Ang baho parang utot ng taong grasa. Bakit ang South Korea, Iran at China nasa iisang grupo? What a hilarious coincidence no? Hindi kaya may hocus pocus na nangyari? 

Saturday, August 3, 2013

Philippines vs KSA Recap: Ano Ang Sakit Ng Pilipinas

Yung bola sa trophy mas malaki pa sa ulo ni Arwind Santos.
Nanalo ang Pilipinas laban sa banban na team ng Kingdom of Saudi Arabia. Lagpas ng sampung puntos din ang lamang ng Pilipinas sa final score kaso hindi yan ang tunay na reflection ng buong laro. Mula first quarter hanggang third quarter ang Pilipinas ay nagkakalat. Anong masasabi mo sa team na nagkakalat kahit banban ang kalaban? Ogag, bobo, bugok, banban at inutil.

Ating bilangin ang mga sakit na pinakita ng Philippines sa laro nila laban ang Saudi. Alam ko na kakatapos lang ng pangalawang laban ng Pinas kung saan natalo natin ang Jordan. Pero importante para sa mga scouts ang laro ng Pilipinas kalaban ang Kingdom of Saudi Arabi dahil sa larong ito pinakita ng Pilipinas ang kanyang mga grabeng sakit. Sakit na walang lunas. Sakit na noon pa problema na natin. Sakit na kusang lalabas kung mahusay at may pasensya ang kalaban.

Hindi Maka-shoot ng Free Throws


Ang free throws ay reward na binibigay sa player na nabigyan ng foul. Dalawang tira mula sa linya. Walang bantay, walang nakaharang, walang humahabol, walang sumasapal. Pero ang Pilipinas kung magtapon ng free throws ay parang skwater na biglang yaman kung mag waldas ng pera. Lustay ang pera sa pokpok, alak, alahas at mga luho. Sa bandang huli ubos na ang pera at pagsisisi na lang. Ganyan ang Pilipinas. Kadalasan natatalo ng mga 10 puntos, habang nagsayang ng 21 free throws. Kung naibuslo lang ang mga free throws lamang sana ng 11 puntos. Bakit hindi magpractice ng free throws ang mga putanginang players ng Pilipinas? Panay kasi yo-yo shots, acrobatic lay-ups, And1 dribbling skillzzzzzz at salsal. 

Noon naman na banban pa mga players ng PBA, maaasahan mo naman sa free throws. Maganda din perimeter shooting. Kahit nga si Pongkee Alolor maaasahan mo sa free throws. Ngayon ang poporma nga, athletic at mas matatangkad pero banban naman sa shooting. 

Sakit ng mga manlalarong Pinoy - hindi makashoot ng libre.

Unnecessary Fouls

Kakalabitan pa ang player na nag break-away lay up. Alam na ngang wala nang magagawa at sure lay up na, tatapikin sa balikat para bigyan pa ng extra points sa free throws. Kung nakalusot na, hayaan mo na. Gagawin mo pang three point play, nabigyan ka pa ng foul at nakadagdag ka sa team fouls. Anong klaseng sakit ito at kung paano nakukuha ito ewan ko. Kagabi dalawang unsportsmanlike fouls ang tinawag sa Pilipinas. Mas mabigat ito kasi bibigyan mo ng dalawang free throws ang kalaban kahit hindi act of shooting, tapos may ball possession pa. Tatanga-tanga lang ba mga players natin? Malamang. Sa mga nakaraang FIBA tournaments at Asian Games ang Pilipinas ay laging nag overlimit sa team fouls at mga key players natin laging nalalagay sa foul trouble. 

Sakit ng Pinoy - Unnecessary fouls!

Over-dribbling


May points ba ang dribble? Sana meron kung hindi World Champions na ang Pilipinas. Ang bagal sa pasahan. Ito ang sakit ng Pilipino na nakakabwisit! Kahit sa baranggay level talamak ito! Epidemic ito na hindi ginagamot. May gamot naman dito, kaso banban din mga nagpapalakad ng sports sa Pilipinas kaya walang proper training ang mga nasa grassroots, kaya pag akyat nila sa college at pros ay dala nila ang nakakahawang sakit na yan. Mas effective sana kung ipasa ang bola sa nauunang player sa fastbreaks at transition kaso ang may hawak ng bola ay showboat at bwakaw. May kakampi ako noon ang tagal talaga pumasa. Gumamit ka na ng pick, nagbigay ka pa ng pick, tapos lumabas ka na kaya open ka ng saglit na kung pinasa ang bola ay may oras ka pa na tumira kaso tiningnan ka lang niya tapos inisnab ka at tiningnan niya yung player na may dalawang bantay tapos tinira din niya! Pagkatapos ng laro sa sobrang frustration ko minusamos ko yung putanginang pagmumukha niya sa inidoro na may tae-tae! PUTANGINA KANG BWAKAW KA KUNG UMASTA KA AKALA MO KUNG SINO KANG MAGALING PUTANGINA KA. KANINA PA AKO GUMAGALAW NG WALANG BOLA NAGHIHINTAY LANG NG PASA PUTANGINA KA PINAPAGOD MO LANG AKO AT WALA RIN PALANG MANGYAYARI. PUTRIS NA PUTANGINA KA PUNGGOK KA PA NAMAN WALA KA NAMAN NALALAMAN AT HINDI KA MARUNONG BUMASA NG LARO. TUWING NAGIGING KAKAMPI KITA LAGING NABUBWISIT ANG ARAW KO PUTANGINA. ISANG ARAW BIGLANG PAGDIDILIMAN AKO NG PANINGIN MAPAPATAY KITANG PUTANGINA KA! HUWAG KA NA MAGPAPAKITA SA AKIN PUTANGINA KA! 

Sakit ng Pilipino ang overdribbling. Ang Saudi kahit banban maganda ang rotation nila ng bola. Lagi sila nakakahanap ng open man kaya kahit banban sila madami silang naipasok na tira sa labas. Kung wala sila Marcus Douthit siguradong talo ang Pilipinas. At kung wala si Marcus Douthit at may naturalized player ang Saudi, siguradong inimbakan ng basura ang Pilipinas kagabi na namatay dahil sa sakit na over-dribbling.

Poor player rotation 


Ito ang isa pang bad trip na sakit ng Pilipinas. Ang bugok na player rotation. Ano ba itong ginagawa ni Reyes ang banban niya talaga. Kung kelan maganda na ang laro ng player niya bigla na lang ilalabas. Hindi ko makita ang logic niya. Hindi naman foul trouble, hindi naman umiinit ang ulo ng player, hindi naman injured. Ilalabas niya kahit na kakashoot lang ng pangatlo sunod-sunod na jump shots. Siya mismo ang sumisira sa momentum ng team. Aalisin yung nagbabaga ang kamay, para palitan ng player na lumobo ang betlog sa bench. Tapos yung player na kakapasok lang biglang magcocommit ng error. Ito ba ang paraan ni banban Reyes para kontrolin ang mga ego ng mga superstar players niya? Dapat meron siyang mga babad na players, at may mga role players. Itong mga hudas na role players na ito kahit superstar pa sila sa mabahong PBA dapat matuto silang tanggapin ang role nila sa team. Kung magmamaktol ang player na mababangko, eh di batuhin niya ng upuan kagaya ng ginawa niya kay Jun Limpot at Gerald Esplana noong naging coach siya ng Sta Lucia. 

Isa pang banban na ginagawa ni Reyes ay ang paggamit niya ng two guard combo. Nakakaasar talaga ang banban na Atenista na ito. Ok lang ang two guard combo kung ang point guard mo ay 6'5 at ang isa naman ay 6'4. Sa NBA pwede yan. Ginagawa yan ng Phoenix Suns para sa up tempo style nila. Pwede din yan sa PBA kung saan ang average height 6'3. Pero sa FIBA Tournaments hindi na uubra ito. Height is might, tapos mag small ball ka pa? Gusto na naman siguro ni Reyes maulit yung nangyari noong 2008 na pinopostehan ni Wright yung mga pandak na point guards niya. Nakakatawa talaga nautakan siya ng kabilang coach, alam na banban ang strategy kaya pag nag two guard combo na, popostehan yung guard na pandak na nagjijingle balls yung mga betlog tuwing kinakaldag na. Hay nako, poor player rotation sakit ni Chot Reyes.

Turnovers 


Mga inutil talaga. Ang bagal ng rotation ng bola kaya napipilitan sa minadaling tira. Kadalasan din dahil sa paubos na oras ay napepressure ang mga players natin kaya kung ano anong kalechehan ang nangyayari. Hindi sana mabagal ang rotation kung hindi puro dribble ang mga point guards natin. By the time na matanggap ang bola ay iilang segundo na lang ang natitira sa shot clock kaya bato-tae na lang. Ang sagwa panoorin ang ganyang laro. Yan ay kung swerte na maitira pa ang bola dahil kadalasan ito ay naaagaw, naitatapon, natatawagan ng travelling violation at offensive foul. Banban na team lang ang kalaban pero ginaya din nila sa kabanbanan. Buti na lang may naturalized player ang Pinas para may go to guy sila.

Bwakaw Mentality


Ang cancer ng mga Pinoy. Bad trip kakampi ang mga ganitong klase ng manlalaro. Alisin mo man si Mark Caguioa at James Yap sa team may bagong prinsipe ng kabwakan na papalit. Mga bwakaw na players ang abundant ang Pinas. Kung ano ang kinulang sa height, sobra naman sa bwakaw. Kadalasan pa sa mga bwakaw ay ang mga point guard. Kitang-kita ito kagabi sa laro ni Jayson Castro at LA Tenorio. Kung sino pa yung pinaka pandak sila pa ang mga gahaman sa bola. Ang hilig pa sumalaksak sa ilalim kung saan nagaabang ang mga higante ng kalaban. Wala na bang lunas ang sakit ng kabwakawan sa mga Pinoy? Nasa dugo na ba natin ang kadupangan?


So there! Pinakita lang ng Pinas sa Chinese Taipei kung paano sila mag self destruct. Magamot kaya ng Pilipinas ang sakit niya? Matatalo ba ako sa pustahan at umabot sa final 8 ang Pilipinas? Mag improve pa ba ang shooting ng Pilipinas? Mabawasan ang turnovers at maiwasan ang mga unnecessary fouls? Sana naman for the sake of the country, kahit kantutin pa ng iba ang shota kong nakakalibog, ay manalo ang Pilipinas! Dahil laban ito para sa bayan! Patayin ang mga kaaway! Patayin! Puso! Puso! Pweh!

Thursday, August 1, 2013

FIBA Asia Philippines: Manalangin Po Tayo


Marcus Douthit and... is that JOB?
Nabasa ko lang sa Twitter kanina galing sa isang basketball fantard - "Guys...lets pray for the success of Smart Gilas."

Anong pray? Anong point ng pagdarasal? Bakit magaaksaya ng panahon ang Diyos para tulungan ang isang basketball team na talunin ang kalaban nila na nagsumikap din para lumahok sa tournament na ito? Parang yung gagong kapitbahay namin dati na nagdadasal pa para hindi maging malagkit yung sinaing niyang kanin. Putanginang gago! 

Nag apply ka ng trabaho sa isang malaking kumpanya at pinagdasal mo na ikaw ang mapili sa lahat ng aplikante. Sa tingin mo ba pag aaksayahan ng Diyos na ikaw ang piliin? Ano nagawa mo sa buhay mo at sa buhay ng ibang tao para ikaw ang pagpalain?

Alam niyo ba ang istorya ni Job sa Bibliya? Si Job ayon sa bibliya ay God fearing na tao. Masunurin, mabait, mapagmahal, mapagbigay. Lahat ng iniutos ng Diyos, sinunod niya. Ano naging kapalit? Hinayaan ng Diyos na agawin ni Satanas ang lahat sa buhay ni Job. Isang pagsubok para mapatunayan ni Job sa Diyos na hindi magbabago ang kanyang pananampalataya kahit na nawala na sa kanya ang lahat. Kagaya na lang ng nangyari kay Chris Tiu. Faithful siya sa Smart Gilas program. Obedient at good little boy. Ano nangyari? Inalis siya sa Smart Galis.

Ngayon hudas kang Pinoy ka. Kung magdadasal ka para manalo ang Pilipinas para sa isang napaka-walang kwentang tournament baka bigyan na naman niya ng pagsubok ang Pilipinas. Malamang tambakan pa ang Pilipinas ng Taiwan para maipakita ng mga Pilipino kung gaano kalakas ang kanilang pagmamahal sa Diyos. Gusto niyo ba yan? Hindi niyo ba napapansin na lahat ng pinagdasal ng mga Pilipino puro kabaligtaran ang kapalit. Araw-araw tinotorture tayo ng Diyos!

Tingnan natin ang mga pinagdasal ng mga Pilipino sa pangunguna ng Catholic Bishops Conference of the Philippines or CBCP:

Nagdasal na mawala na ang corruption = Lumago ang political dynasty.

Nagdasal na maging masagana ang pamumuhay = Biglang mananakawan at mahohold-up!

This is what you do to the largest Christian country? Why?
Nagdasal na manalo si Manny Pacquiao = Nananalo nga pero nanalo din bilang Congressman!

Nagdasal na umulan para sa mga magsasaka = Na-Ondoy!

Nagdasal na sana magkaanak na = The only begotten son na mongoloid! Oh God works in mysterious ways! Pweh!

Nagdasal na makatapos sa kolehiyo = Nadaganan ng semento dahil sa lindol!

Nagdasal na makantot ang crush niyang chicks = Nahawa sa HIV dahil pokpok pala siya na mahilig pumatol sa mga macho dancer at ang mga macho dancer tumatambay sa Quezon Memorial Circle para magkakwarta sa mga bakla ngayon patay na siya nakaburol sa Loyola Memorial!

Nagdasal na sana maganda ang gupit para pogi points kay crush = Nagupitan ang tenga mukha na tuloy engkanto!

Nagdasal pa na matanggal si Erap = Napalitan ni Gloria Macapagal Arroyo na naging presidente ng sampung taon at nandaya pa sa election na kinamatay tuloy ni FPJ!

Bakit hindi ako makahanap ng chicks?
Nagdasal na mapatalsik si Marcos = Cory Aquino pumalit na nag-introduce ng pork barrel para mapasaya ang mga congressman at suportahan siya sa kanyang illegitimate presidency!

Nagdasal na magkaroon ng chedeng = Tumirik sa trapik kaya na-late sa trabaho kaya nasisante kaya iniwan ng asawa kaya nagpakamatay!

Nagdasal na sana gumaling na ang kanyang lola = Biglang nakidlatan nang lumabas ng bahay para tulungan ang mga pulubi!

Nagdasal na makahanap ng pagkain = Nalason sa pagkain na pinulot sa likod ng restawran na may itlog pala ng ipis kaya nalason ang kanyang mga anak ngayon wala siyang pagkain wala rin siyang pangbili ng kabaong!

Nagdasal na makapag-abroad = Sa Singapore ang bagsak nagtatrabaho sa girly bar doon at ang kanyang pinapadalang pera sa Pilipinas ay winawaldas ng kanyang mga kapatid na mga batugan at drug addict!

Nagdasal na magkaroon ng malaking bahay = Pinasok ng akyat bahay na bumugbog sa kanya at gumahasa sa asawa niya. Inubos ang lahat ng laman ng bahay, nagluto pa ng sinangag, nagkape tapos tumae sa sahig at umihi sa pader ng bahay niya. 

Araw-araw tayo ay pinapahirapan ng Diyos! At walang makakontra sa kanya dahil diretso ka sa impyerno kung kukwestiyonin mo ang Diyos! Kaya nga gumawa sila ng New Testament para naman hindi nakakatakot ang relihiyon natin. Napaka-immature at kupalin ng Diyos ng mga kristiyano.

Bakit mo nagawa sa akin ito, Panginoon?
At ilang taon na ba nagdadasal ang mga Pilipino na makapasok ang Pilipinas sa Olympics at FIBA Worlds? Lagi na lang umuuwi ng luhaan. Pagbalik ng bansa kanya-kanyang sisihan. Nakailang palit na ng coach, pareho lang ang resulta. Puro olats at super diyahe performance. Dasal ng dasal tapos hindi makabuslo ng free throw. Matatawagan pa ng technical foul sa last two minutes ng laro. Naisahan pa ni Lee Sang Min sa huling segundo, ano ba naman? Napunta sa tinatawag nilang Group of Hope sa 2011 FIBA Asia para makasali s London Olympics pero kinnulelat sa Semi Finals. Nababaldado pa ang star player, na-heart attack pa ang isang coach na si Ron Jacobs! Why, God why? 

Baka naman nagdadasal kayo sa maling Diyos? Bakit hindi kayo lumapit kay Satanas? Kay Lord Satan manalig kayo kapalit lang kaluluwa ninyo pagkatapos ng sampung taon. Pero hindi niya kayo paaasahin. Matutupad yung pinagdasal niyo. Pera, mansyon, babae, kampeonato.... you name it! Wala ka rin kakontra kung magdasal ka kay Satanas. Kasi magdasal ka sa Diyos, sigurado nagdadasal din sa Diyos ang mga taga-suporta ng kabilang koponan. Paano ngayon yan? Kung si Satanas ang tawagin niyo malaki ang posibilidad na manalo ang Smart Galis dahil baka gawin ng Diyos sa kabilang koponan ang ginawa niya kay Job. At Pilipinas ang manalo sa wakas! Hayaan niyo ang kabilang koponan ang dumaan sa mga pagsubok ng Diyos. Hayaan niyong sila ang matalo at madisappointed. Maghirap at mag-despair. Madapa at mapahiya. Magtiwala kay Satanas para sure ball ang Smart Galis! And remember... si Lord Satan ay laging  pinagbibigyan ng Diyos para i-test ang kanyang mga followers.

Three point shot? No sweat! 

Free throws? Sure shot! 

Kaya ano na Pinoys? 

Manalangin po tayo.

Job: Ano ba problema mo ha? Bakit mo ako ginaganto?

98% of Pinays are cheap

Mayayabang Ba Ang Mga Atenista?

Palubog na ba ang kasikatan ng basketball?

Ang traffic sa Manila ay indication ng gumagandang ekonomiya?

Si Arnold Clavio ba ay mukhang Pilipino?

Corona impeachment trial - dahil ba sa Hacienda Luisita?

Pasado ba si Peanoy sa iyo sa pag handle niya sa Sendong Relief efforts?

Dapat bang sunugin ang mga putanginang mga bakla sa Pinas?

Dapat na bang mamatay ang PBA?